Welkom

Mijn Jeugd

Hongerwinter

Dorpje Zeeland 1946

De Marine

Nieuw-Guinea

Mijn familie

De maatschappij

Nieuwe generatie

Sport algemeen

Stamboom

Wielerbaan

Gangmaker

Stadswandeling

Mijn hobby's

Het boek

Vakantie ontmoetingen

Afscheid van Hilde en Guus

Mijn gastenboek

                      
                    
          
 
Welkom op mijn homepage
                               
Dit boek heb ik geschreven omdat ik vind dat mijn generatie, bestaande uit kinderen van voor de tweede wereldoorlog en uit de vorige eeuw,een interessante periode in de geschiedenis heeft meegemaakt.
De meeste mensen hebben echter niets opgeschreven en hun belevenissen alleen maar in de familiekring verteld en dat vind ik jammer. Veel verhalen en  gebeurtenissen gaan daardoor voor het nageslacht verloren.
 
                       
                                                 
Hier is het dan mijn boek
 
Gemeentearchivaris Laurens Priester schreef in mijn boek:
Quod non est actis, non est in mundo. Wat niet is vastgelegd, bestaat niet.
Dit motto zien de bezoekers van het Gemeentearchief Schiedam boven de studiezaal staan. Een kind dat bij zijn geboorte niet is aangegeven, bestaat niet. Een echtscheiding is pas een feit als een ambtenaar van de burgerlijke stand de uitspraak van de rechter tot ontbinding van het huwelijk registreert.
Een leven dat niet is vastgelegd, bestaat niet.
Schiedammer Jan Gordijn, aangegeven op 25 november 1936, heeft dit motto goed begrepen. Hij heeft een belangrijk deel van zijn leven in dit werk gedocumenteerd. Veel zaken zijn wellicht op dit moment voor zijn familie interessant, maar naarmate de tijd verstrijkt wint zijn relaas aan historisch belang.
Ik hoop dat meer Schiedammers zich geroepen voelen hun persoonlijke geschiedenis te schrijven, en ik beveel Jan Gordijns levenswerk dan ook van harte bij u aan.
 
Laurens Priester
 
Bij de ziekenomroep
 
Arco van de Lee schreef in het Dagblad Het Zuiden en in de Havenloods afdeling Schiedam het volgende.
 
Zeg vooral niet tegen Jan Gordijn dat het schrijven van een autobiografie iets is voor mensen van het formaat Willem Drees. "Die mensen schrijven het niet eens zelf" reageert hij direct. Gordijn is niet over een nacht ijs gegaan voordat hij aan het 253 bladzijden tellend boek begon.
 
                                                                In mijn werkkamer     
                                       
Hans Soeters van het Rotterdams Dagblad
 
Hij schreef meer over de aanwezigheid van de Marine die de orde moest herstellen in het dorp Ajam op Nieuw-Guinea. Daar waren bewoners weer overgegaan tot koppensnellerij en kannibalisme.
En als Schiedammer was hij geen onbekende in de sportwereld, organiseren kon hij als de beste, en was ook een gewaardeerd gangmaker.