Dit zijn planten die bepaalde voedingsstoffen in sterke mate uit de grond halen en opslaan. Deze kunnen zo, indien aanwezig, mineralen verzamelen en afgeven aan andere planten als ze, of delen ervan, afsterven.
Een van de belangrijkste voorbeelden is smeerwortel dat kalium, calcium, ijzer en een beetje fosfor afgeeft en veel organische stof produceert zonder dat er veel zorg van onze zijde nodig is. Smeerwortel heeft wel veel stikstof nodig om het goed te doen, maar dat wordt weer afgegeven als het blad als groenbemester wordt gebruikt. Gewone smeerwortel (Symphytum officinale) is moeilijk te verwijderen als eenmaal aangeplant, dus kies de plek weloverwogen. Beter is het om Symphytum x uplandicum te gebruiken, deze is ook productiever en verspreidt niet zoveel zaad. Chicorei (Chicorium intybus) is een andere verzamelaar van kalium.
Fosforverzamelaars zijn bijvoorbeeld veel vaste vlinderbloemigen (klaver, wikkes, luzerne), cichorei, mosterd (Sinapis alba) en boekweit.
Verschillende mineralen en spoorelementen worden verzameld door soorten als cichorei, smalle weegbree, duizendblad, kleine pimpernel, gekrulde peterselie, karwei, gewoon biggekruid.
Veel planten met groot, groen blad geven meestal redelijk veel voedingsstoffen af als groenbemester. Ze kunnen misschien niet meteen een dynamic accumulator genoemd worden, maar doen toch iets. Brandnetels bijvoorbeeld groeien goed op plekken met ongewoon hoge concentraties fosfaten en zullen daarom zelf ook fosfaten bevatten, maar ze zijn niet specifiek in staat om uit een gemiddelde grond juist de fosfaten eruit te halen.
Om mineralen uit de bodem op te nemen moeten ze er uiteraard wel in aanwezig zijn. Mensen die alleen van eigen bodem eten moeten rekening houden met mineraaltekorten omdat iedere bodem z’n eigen samenstelling heeft. Variatie in herkomst is het beste, zonder dat we meteen voedsel van de andere kant van de wereld moeten gaan halen...
Terug naar de beginpagina over permacultuur.