Veel van de principes van permacultuur, zoals bijvoorbeeld diversiteit, zijn beter toepasbaar op kleine schaal. Op het eerste gezicht lijken grootschalige monoculturen minder werk te vragen.
Commercieel zijn intensief gemengde gewassen ook niet praktisch. Wat wel mogelijk is zijn lange rijen van het ene soort naast rijen van iets anders met gelijkwaardige verzorgen en oogsttijdstippen. Er kunnen eventueel ook een aantal rijen, samen met machinebreedte, van één bepaald gewas naast rijen van een ander gewas. Machines kunnen dan delen overslaan die anders verzorgd moeten worden. Maar dit blijft meer werk dan een monocultuur wanneer je alleen de uren meetelt die aan de verzorging van de gewassen besteed worden.
Als je in je vergelijking ook al het werk meeneemt dat nodig is voor de productie van kunstmest en machines, transport, verpakken, etc. dan heeft landbouw op kleine schaal meer opbrengst per oppervlakte dan grootschalige monocultuur. Grootschalige landbouw is ook erg inefficiënt in opbrengst per gebruikte eenheid energie: een halve calorie voedsel kost één calorie energie! Dit komt voornamelijk door de intensive veeteelt. Chinese boeren uit 1930 hadden 40 calorie opbrengst per calorie arbeid. Distributie is nog minder energie-efficiënt. Als het op ons bord ligt levert het gemiddeld nog maar 10% energie van wat nodig was om het daar te krijgen.
Kleinschalige boerderijen zijn ook productiever per m2. Een onderzoek gaf aan dat een ½ tot 6 ha grote boerderijen tot vier keer productiever waren per m2 dan boerderijen groter dan 15 ha. Soms waren ze wel 12 keer productiever. Moestuinen zijn het meest productief! Dit komt doordat er meer aandacht is voor de planten.
Dit betekent dat we geen grote monocultuur landbouw nodig hebben om de wereld van voedsel te voorzien. Sterker nog, deze zijn gedoemd te verdwijnen vanwege de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, het eenrichtingsverkeer van bronnen en de bodemerosie. Er wordt op dit moment al teveel voedsel geproduceerd op aarde. Volgens de United Nations 1.5 maal hetgeen nodig is. Het probleem is de voedselverdeling. Al ons voedsel is te halen van kleine stukjes intensief beheerd land.
Het is zaak om niet meer te gebruiken dan er duurzaam geproduceerd kan worden: leven van de rente i.p.v. het kapitaal! Anders oogsten we niet maar delven we. En uiteindelijk het onderspit... Onze ecologische voetafdruk geeft een maat voor de impact die onze leefstijl heeft op de aarde.
Terug naar de beginpagina over permacultuur.