"De wil om te behagen"

Jullie Huwelijk

Ooit zijn jullie elkaar tegengekomen en ooit zijn jullie met elkaar getrouwd. Het lijkt waarschijnlijk al weer zo lang geleden. Maar wat ook de reden was van jullie relatie en vervolgens jullie huwelijk, een Huwelijk is geen excuus om niet meer van elkaar te houden!

Waarschijnlijk zijn jullie ooit begonnen zoals de meesten: Een eerste ontmoeting, een prettig contact, een eerste vleugje van opwinding als jullie elkaar zagen, de eerste onluikende verliefdheid, een afspraakje en vervolgens de eerste serieuze pogingen van de een om de ander voor zich te winnen: Het HOF maken!

In de tijd van met elkaar uitgaan, verkering, vriendschap en alle vervolg-stapjes die uiteindelijk leidde tot julie huwelijk was het jullie beider wil om elkaar te behagen, te plezieren, gunstig te stemmen en voor je te winnen hetgene dat jullie bij elkaar bracht en hield.

Hoe lang lijkt dat niet al geleden. Hadden jullie toen ooit gedacht dat het zou worden als nu: Jullie zijn aan elkaar gewend, met elkaars meeste gewoontes vertrouwd en het leven gaat gewoon z'n dagelijkse gangtje. De opwinding is verdwenen.

Het is de klaagzang van zovele getrouwde stellen. Vertrouwdheid en routine, verwijten en teleurstellingen, ze eisen hun voorspelbare tol op het 'gelukkig voor altijd'. Echtgenoten en echtgenotes die van elkaar wegdrijven, zowel fysiek als emotioneel, of hun verbintenis handhaven uit gewoonte en gemakzucht, houders van een flikkerende vlam.

Er lijkt een trieste onvermijdelijkheid in dat alles te schuilen. Maar is dan alles weg?

Of bestaat er nog steeds iets als 'De wil om elkaar te behagen?'

Voor de meesten bestaat die uit het doen van je gewone dagelijkse routine, de een of beiden gaat/gaan naar hun werk, de ander neemt het huishouden voor diens rekening, zorgt voor beider natje en droogje en voor de kinderen.

Wat de meesten nodig hebben is een duwtje in de rug, een kleine stimulans om weer terug te vinden wat in het begin zo mooi, romantische en heerlijk was: verliefdheid, proberen iemand voor je te winnen zonder de zekerheid of het zou lukken, pogen diegene te verleiden om bij je te blijven zonder te weten wat er verder zou gebeuren.

En wat is er gebeurt: De onzekerheid heeft plaats gemaakt voor zekerheid, de opwinding voor een stuk berusting en gewoonte, het elkaar plezieren voor elkaar verdragen. En zelfs dat nog niet eens helemaal: Hoe zeker is een man van een vrouw die altijd loopt te klagen, hoe zeker is een vrouw van een man die altijd de hort op is, hoe vertrouwd zijn de beiden als beiden niet meer zeggen wat ze voelen, denken of willen.

Als JIJ de vrouw en echtgenote bent die gevangen zit in een huwelijk waarin ruzies, verschillen van mening en eindeloze redetwisten elkaar opvolgen dan zou een oplossing het volgende kunnen zijn:



Lady Misato / Real Woman don't do Housework

Een/mijn Nederlandse vertaling van deze site is hier te vinden:


My Lady K / Echte Dames Doen Geen HUISHOUDEN

Als JIJ de man en echtgenoot bent die het huis ontvlucht omdat er zoveel andere verlokkingen in jouw wereld zijn, probeer dan eens: Worshipping Your Wife van Mark Remond

Of mijn Nederlandse vertaling: WYW 01 Verering van jouw Vrouwe

Het elkaar willen behagen is niet hetzelfde als 'Voor wat Hoort wat'! Het elkaar willen behagen is het onbaatzuchtig doen van datgene waar de ander blij mee is en zich lekker bij voelt zonder er iets voor terug te verwachten. En DAAR begint weer wat de meesten al zolang geleden kwijt zijn geraakt: Een beetje hofmakerij, zonder enige zekerheid, zonder verwachtingen, zonder gewoonte, zonder vertrouwdheid, zonder routine. En hopelijk ook zonder verwijten en zonder teleurstelling. Want hoe kun je teleurgesteld zijn als je niets terug verwacht. En hoe kun je verwijten maken als je geen zekerheid had.

Hier begint misschien iets van wat jullie samen verloren zijn: Hofmakerij en opnieuw die verliefdheid, dat verlangen naar elkaar. Maar misschien hebben jullie beiden ook wel iets nodig dat weer een beetje spanning of glans geeft in jullie relatie.

Stel dat de man meer zou gaan doen in het huishouden om maar wat te noemen, de meeste vrouwen zouden staan te jubelen en juichen!
En stel dat de vrouw zich iets meer zou bezig houden met de sexuele verlangens van hun man, zouden de mannen dan niet staan te schreeuwen van opwinding?

Maar waarom doen we dat dan niet? Waarom proberen we niet om elkaar in de stemming te brengen dat we maar al te bereid zijn om te doen wat de ander graag zou willen? Omdat we denken dat we het al veroverd hebben? Gekocht met 'Voor wat Hoort wat', omdat het zo makkelijk is om onze eigen weg te gaan en weg te drijven in onze eigen richting?

Stel nu dat de ene zichzelf belooft om meer en vaker te doen wat de ander graag zou willen!

Gewoon doen, zonder er iets voor terug te willen of te verwachten. Tot zover niets nieuws onder de zon, maar waarom doen we het dan niet?

Willen maar ook KUNNEN behagen

Een steuntje in de rug

Maar misschien heeft hij wel een steuntje in de rug nodig: Gewoon omdat het doen wat ZIJ graag van hem zou willen zien er zo vaak bij inschiet. Hij ZOU de belofte die hij zichzelf zou kunnen doen, om vaker te doen wat HAAR pleziert, wat ZIJ op prijs stelt, wat HAAR behaagt, en dus ook na te laten wat haar irriteert en tot wanhoop drijft!

Of misschien heeft ZIJ wel een steuntje in de rug nodig: Gewoon omdat het huishouden een altijd maar doorgaande taak is, iets zonder eind, zonder vakantie en vaak ook zonder voldoening. Ze heeft het een nog maar net opgeruimd of het volgende ligt er al weer! En aan het eind van zo'n dag komt de volgende beproeving: Hij met zijn wensen en verlangens! Ze heeft nog maar net de kleine kinderen eindelijk in bed of het volgende (grote) kind komt met zijn eisen. En meestal geeft de vrouw alweer toe, zoals ze altijd doet.
Zouden we de moegestreden en overwerkte ondergewaardeerde huisvrouw niet eens een steuntje in de rug moeten geven, haar helpen met haar taken en ophouden met van haar te eisen?

Misschien heeft hij jou, zijn lieve huisvrouw, wel gevraagd om zijn 'meesteres' of iets in die trant te worden? Nog een nieuwe taak, een nieuwe beproeving! Of NIET?

Meer lezen:
Zijn 'Meesteres' worden?

Maar misschien is er nog wel wat anders aan de hand:
In de huidige maatschappij heeft ook de man een steeds grotere druk op zijn schouders. Naast moeten concureren met zijn toekomstige opvolgers - de jongere garde - is er de eeuwige noodzaak om te blijven presteren. En ook thuis komen de eisen op hem af: Presteren als vader, als echtgenoot.
En uiteindelijk wordt de druk te groot, zijn eigen mate van zelf-sturing verdwijnt, hij is niet meer in staat om zelf nog richting en uiting te geven aan het doen van de taken die hij thuis zou behoren te doen. Niet de taken en karweitjes zijn het probleem, het zich er toe zetten, zichzelf de leiding geven over hetgene dat hij ging doen.
Zodra hij eenmaal bezig is en het 'gaan doen' - zich er toe zetten - niet meer zijn verantwoordelijkheid is, alleen het doen zelf nog aan hem, dan verdwijnt de druk net zoals de druk verdwijnt bij iemand die gaat sporten.
En dus zou hij moeten overwegen om de leiding thuis over te dragen aan haar, diegene die nu overbelast is met alleen de karweitjes zelf zonder dat zij nu of ooit zelf de leiding heeft kunnen nemen over wat haar het meeste aangaat.
Zo zou het mes aan twee kanten snijden! Hij verlost zich van de stress van de leidinggeven aan de uitvoering en dus aan zichzelf (Gewoon lekker doen en aanpakken, net alsof je met sport bezig bent!)
EN zij krijgt eindelijk de tijd om eens na te denken hoe en wanneer je de zaken binnen dat huishouden nu het beste aanpakt - zoals elke goede manager dat al lang gedaan zou hebben als ze de tijd zou hebben gehad.
Wat het oplevert: Een tevreden huisvader en echtgenoot die iets gepresteerd heeft voor zijn vrouw en een tevreden huismanager en echtgenote die zo misschien ook eens toekomt aan wat ze altijd wel wilde maar nooit de energie voor had: het liefhebben van haar man.

Meer lezen: Een vertaald verhaal
Je wilt dat ik WAT

En dan het gezichtspunt van die goedwillende echtgenote, liefhebbende vrouw en moederende moeder: Wat zou ZIJ er niet allemaal voor doen om eindelijk eens ergens het voortouw in te kunnen nemen, zelf de beslissingen te kunnen nemen in het huis waar zij bijna de hele dag aan gekluisterd zit. Zou ZIJ niet eindelijk eens af willen van dat eeuwige geruzie, gekibbel en gestrijd over zaken waar hij nauwelijks bij betrokken is (wanneer is hij ooit thuis). Zou het niet eens tijd worden voor vrede en gezelligheid in huis, met een gezin dat warmte en geluk uitstraalt. Een huis waar de man ook 'ns wat uitvoerde en zijn steentje bijdroeg in plaats van met een potje bier voor de buis naar het voetballen te kijken.

Ja, dat alles zou kunnen:
- Als de vrouw in zou zien dat zij als de 'Vrouw des Huizes' ook rechten heeft, dat zij met dat huishouden ook een zware management-taak heeft en dat zij als gevolg daarvan het ook daadwerkelijk te zeggen heeft!
- Als de man de strijdbijl zou begraven en zich (op z'n minst) binnen het huishouden zou houden aan de regels die de leiding van dat huishouden (ZIJ) heeft gesteld.

 Laat U ook een bericht achter in mijn gastenboek?
GASTENBOEK