Voor mij, het eerste teken was een toenemende mate van mijn echtgenoot z'n kant om gesprekken te vermijden. Niet dat hij ooit een kwebbeldoos was, maar dit werd echt te gek, zelfs voor hem. En vervolgens begon hij een steeds toenemende mate van irritatie over relatief kleine dingetjes te laten zien. Voelende dat er iets echt aan de hand was vroeg ik hem of hij niet ergens over wilde praten. Maar natuurlijk zei hij dat alles in orde was en dat er echt geen reden was om waar dan ook over te praten. Dit ging zo enige tijd door en ik werd nu echt bezorgd. En toen kwam hijzelf opeens met die woorden die geen enkele vrouw zou willen horen van haar man, "Liefje, we moeten praten!"
Als een man zegt "Liefje, we moeten praten!", dat is net alsof de berg heeft besloten naar Mozes te komen en te praten in plaats van Mozes naar de berg. Een voorgevoel komt over je, er komt de een of andere catastrofe op je af, het einde van je leventje zoals je dat kende. Je verwacht op z'n minst dat hij bij je weggaat voor de een of andere trut van kantoor, of misschien dat hij de een of andere heimelijke massamoordenaar is of een homo-kinderverkrachter of wat dan ook. Maar ik wist mijn meest vrolijke en neutrale gezicht te trekken en zei "tuurlijk, laten we praten!"
Het leek er allemaal uit te komen in een grote verwarde knoop, en terwijl ik luisterde, verliepen mijn reacties van complete verrassing tot verwildering naar shock verder naar totale bezorgdheid om zijn geestelijke gezondheid tot uiteindelijk het eerste gevoel van afschuw (Mijn vergissing zoals ik pas later merkte). Wat hij me feitelijk vertelde was dat hij niet langer op kon tegen de druk en dat hij wilde dat ik de beheersing over onze persoonlijke relatie op me nam.
Eerst begreep ik niet eens echt wat hij bedoelde. Pas toen de totale invloed van wat hij zei me uiteindelijk raakte begon ik er problemen mee te krijgen. Niet alleen wilde hij dat ik de volledige beheersing over ons gezinsleven en veel van zijn dagelijkse bezigheden op me nam, hij wilde ook dat ik de volledige beheersing en macht over onze persoonlijke en sexuele relatie op me nam. Waarna hij direct overging op de volgende stap: Niet alleen wilde hij dat ik de volledige beheersing en macht tot me nam, hij wilde bovendien dat ik die uiterst strikt, dwingend, autoritair en beslist dominant zou uitoefenen.
Mijn gedachten sprongen in paniek over naar plaatjes van snauwende, zwart-gelaarsde zweep-zwaaiende "Bitch Goddess"-types, met grienende slaven aan haar voeten. En net zo snel probeerde mijn geest alles wat ik hoorde weg te drukken. Het enige wat ik kon denken was
"Waarom ik?",
"Wat heb ik ooit gedaan om dit te verdienen?"
Ik vroeg me af hoe ik ooit deze man zo lang gekend en geliefd kon hebben en nooit ook maar enige hint van iets als dit kon hebben opgevangen. Worstelend om mijn houding te bewaren zei ik dat dit allemaal nogal nieuw voor me was (het understatement van het jaar!) en dat ik tijd nodig had om het een en ander op een rijtje te krijgen en er over na te denken.
De week daarop besteedde ik in de bibliotheek op de afdeling abnormale psychologie en in de boekenwinkels die series en boeken over dit onderwerp verkochten. Ik probeerde zo veel mogelijk informatie over dit onderwerp te krijgen en tot me te nemen voor ik het besluit zou nemen om hem te houden aan zijn verzoek.
Wat ik vond was heel wat meer dan ik had verwacht en dat waar hij doorheen ging was niet eens zo uniek. Het schijnt dat, in de huidige maatschappij, mannen onder meer en meer druk worden gezet, op hun werk en ook thuis. Het is niet meer alleen zaak om een goede baan te krijgen, hij moet zich ook nog continue zorgen maken om die ook te houden in het vizier van de steeds toenemende competitie en de dreiging van afglijden. Vreemd genoeg komt dit het meeste voor in de zogenaamde 'witte boorden' beroepen waar een man gewoonlijk een redelijk hoeveelheid autoriteit en vrijheid heeft op z'n werk. Wat er gebeurt is dat zijn vereiste om continue hoog-niveau beslissingen te nemen hem begint op te vreten. En na een hele dag daarvan is het weer thuis waar een nieuwe en andere verzameling van problemen op hem wacht. De huidige maatschappij plaatst zo'n zware last van overjarige 'Macho'-vereisten op zijn schouders, en elke hint dat hij in feite niet het sterke stille super-hengst type is, niet meer opkan tegen die verwachtingen, wordt zijn meest verstopte en bewaakte geheim. Dat is waarom ik niets vermoedde tot de last te groot werd dat hij het me of moest vertellen of een stop zou springen.
Gewapend met deze feiten en mijn vrouwelijke intuitie was ik er zeker van dat ik deze nieuwe situatie aankon met mijn gewoonlijke moeiteloze houding. Ik begon daar aan te twijfelen toen we verder praatten en er meer en meer bijzonderheden boven kwamen. Zijn voornaamste zorg was nog dat hij het nodig had dat ik volkomen de beheersing zou overnemen over ons sexleven omdat dit zijn voornaamste bron van spanning voor hem was. Zoals waarschijnlijk de meeste vrouwen, had ik altijd aangenomen dat mannen totaal geen problemen met sex hadden, dat voor hen het voornamelijk 'ram-bam dank je mam'-soort gebeuren was. Maar de toch al gespannen man, gaat zich dan zorgen maken of hij wel of niet om zelfs maar een erectie zou kunnen krijgen als dat nodig zou zijn op een gegeven moment. Omdat hij heeft leren geloven dat hij moet voldoen aan de 'macho'-verwachtingen voor mannen, voelt hij het alsof het absoluut noodzakelijk is dat hij presteert als die sterke stille super-hengst. Hij maakt zich zorgen of hij wel echt zijn vrouw bevredigd of dat ze daar alleen maar ligt en doet alsof.
Voor elke vrouw en echtgenote die dit nooit heeft ondervonden mag dit dan klinken als een hoop gegrien over niets. Maar voor de man die er in gevangen zit is het een potentieel uitschakelende conditie dat, als er niets aan gedaan wordt, tot grote problemen in het huwelijk kan leiden. En zelfs van lang-getrouwde stellen is bekend dat ze omdat dit soort problemen niet naar boven werden gebracht en opgelost, ze uit elkaar gingen. Je zou het waarschijnlijk nooit verwachten als je om je heen naar anderen kijkt, zelfs naar je eigen vrienden of kennissen, dat dit probleem meer en meer gewoon aan het worden is in de huidige samenleving. Ik kan je praktisch garanderen dat als je zo'n 15 a 20 stellen, getrouwd of niet, kent, er tenminste een daarvan door iets als dit gaat of is gegaan.
Zelfs als er nooit enige aanwijzing of hint is geweest die zou duiden op een probleem, dan nog zouden echtgenotes zich bewust moeten zijn van de mogelijkheid dat zoiets hen in de toekomst zou kunnen overkomen. Om te voorkomen dat dit hun als een koude douche recht in hun gezicht zou raken, zou iedere vrouw iets van een plan moeten hebben om hiermee om te gaan als het zou opduiken. Dat is ook de reden voor publicatie van dit artikel. Misschien zou dit zelfs iets zijn voor de Cosmo of een dergelijk dames-magazine. Aangezien elk geval anders zal zijn is het mij bijna onmogelijk om iedere vrouw een pasklare oplossing voor hun situatie te geven. Ik kan alleen adviseren, wat je ook doet, doe niet alsof de kat net iets smerigs heeft binnengebracht, mijn eerste vergissing. Hoe vreemd het ook klinkt, hoe gek, maf of bizar, probeer niet in paniek te raken. Probeer je zo open en onbevooroordeeld op te stellen en vermijd onoverdachte beslissingen. Als jouw huwelijk het waard is om te redden probeer dan te luisteren naar wat hij probeert je te vertellen. Vergeet niet dat hij dit mischien al heel lang heeft lopen opkroppen, maar vanwege de aard van het onderwerp was hij te beschaamd om het te vertellen. En dus heeft de druk van binnen zich meer en meer opgebouwd. Je zou hebben kunnen merken dat hij meer is gaan drinken, later thuis komt dan vroeger of thuis - het gezinsleven - is gaan mijden. Zijn frustraties kunnen allerlei vormen hebben aangenomen en als jij al hebt gevraagd of er iets mis was dan zal hij het hebben ontkend. Maar dit soort dingen verdwijnt niet vanzelf, uiteindelijk breekt het hem op en spuugt hij het uit.
Dit gaat heel moeilijk voor hem worden en zal z'n eigen emotionele en psychologische tol van hem gaan eisen. Wees zelfs niet verbaasd als hij erbij zou gaan huilen, zo pijnlijk kan het voor hem zijn. Als vrouw denk je dat we bijna alles aankunnen wat er zoal voorbij zou kunnen komen maar als dit gebeurt, dan moet je een beslissing nemen: "Geef ik genoeg om hem om hiermee om te kunnen en zullen gaan, of is het de moeite niet waard?" Alleen jij kunt die vraag voor jouzelf beantwoorden, maar ik moet je wel meegeven dat puur van een onbevooroordeeld oogpunt, dat er voor jou nogal wat voordelen voor jou inzitten. De meeste van zijn behoeftes dat jij de leiding overneemt zijn betrekkelijk makkelijk in te vullen. Tenslotte is het grotendeels de basisvorm van een 'zorgenvrije' semi-kindertijd. Stress heeft zijn betere deel als volwassene van hem overgenomen en nu is hij op zoek naar een autoritaire moederfiguur die hem zegt wat hij moet doen en al die frustrerende beslissingen van hem weghaald. Maar als een semi-kind heeft hij ook een reeks duidelijke en stevig afgebakende grenzen en regels nodig inclusief het afdwingen van het nakomen van die regels. De benodige mate van beheersing kan enorm varieeren van situatie tot situatie. Sommige mannen hebben slechts een licht verhoogd bewustheid dat de vrouw de leiding heeft genomen nodig, terwijl het voor anderen noodzakelijk is dat ze tot op het allerkleinste detail worden beheerst.
Alhoewel ze elkaar wat kunnen overlappen, zijn er drie hoofd aspecten waar je mee te maken krijgt en waar je mee zult dienen om te gaan:
- Een is het maken van regels voor zijn dag-in-dag-uit ritme.
Dit zou kunnen inhouden hoe veel, hoe vaak en in welke mate hij zich bezig moet houden met het huishouden (Eindelijk!), waar hij wel of niet naar toe mag of moet, hoe laat hij thuis moet zijn, en alles in die context. En om eerlijk te zijn, kan ik je vertellen dat alleen al het huishoudelijke stuk het de moeite waard maakt!
- Een ander deel is sex!
Je zult waarschijnlijk ondervinden dat hij een veel grotere behoefte heeft om jou te plezieren en bevredigen dan tevoor. Opeens is hij er op gebrand om die dingen te doen die jij misschien al jaren hebt geprobeerd hem te laten doen. Alles wat ik kan zeggen is: Geniet er van en maak er het beste van. Je zult ook een neiging opmerken om zijn eigen sexuele activiteit en genot te beperken of zelfs wil ontzeggen. Dat schijnt een soort boetedoening te zijn die hij als noodzaak ervaart als offer aan jou! Of en in hoeverre je bepaalde typische bdsm-elementen van het discipline-soort toelaat en accepteert binnen jouw sexleven is aan jouw, afhankelijk van zijn behoefte en jouw bereidheid om hierin mee te gaan.
- Het derde deel is de handhaving en discipline;
Het onderdeel waar de lijnen tussen noodzakelijke beheersing / handhaving / straffen en regelrechte bdsm vervagen, en dit is het deel waar de meeste vrouwen in paniek raken. Tenslotte, hoe straf je een volwassen man? Veel vrouwen zien het als onmogelijk om hun nieuwe rol zo ver uit te oefenen, en omdat hij nu grotendeels niet meer in staat is om te functioneren zonder dat, is de relatie gedoemd om er onder te lijden. Meestal zullen straffen voor het breken van regels, gebrek aan respect en gehoorzaamheid of welke reden dan ook de vorm aannemen van een goede oude blote billen-koek, een aframmeling of zelfs afranseling. Waarom op de blote billen? Door dat te eisen zal hij zijn laatste verdediging tegelijk met zijn broek zakken. Onderbewust wordt hij weer het stoute jongetje waar ik het over had. Maar welke vorm van bestraffing je ook kiest, het is echt noodzakelijk dat het echt genoeg is en echt voldoende ongemak oplevert om hem zelf te laten willen dat in de toekomst te vermijden. Dat is de enige manier om permanente veranderingen in zijn gedrag en houding tot stand te brengen. Als hij dat zelf op eigen kracht had kunnen doen, dan had hij dat wel gedaan en zich daarmee de schaamte van het jou moeten vertellen bespaard.
En dan is er nog iets - omdat jij wel zal moeten zorgen dat het straffen hem voldoende pijn doet dat hij het in de toekomst niet weer doet, zal hij proberen om het te vermijden terwijl het gebeurd. Tenslotte zijn de meeste mannen gewoonweg groter en lichamelijk sterker dan de meeste vrouwen. Zou hij gewoon besluiten dat hij jouw straf gewoon niet accepteerd, dan zou hij er gewoon een eind aan kunnen maken als je hem niet fysiek daarvan weerhoudt. Hij moet niet in staat zijn om een einde aan zijn bestraffing te maken. Om bestraffing te laten werken is het absoluut noodzakelijk dat hij er niet onderuit komt en dat het pijn gaat doen! En heel realistisch, de enige manier om dat zeker te stellen is door de een of andere vorm van vastbinden voor het straffen. En dat is nu precies waarom zoveel vrouwen moeite hebben met bestraffing, het voelt zo extreem of zelfs ziekelijk.
Uit persoonlijke ervaring, Ja ik ben door dit alles gegaan, weet ik dat het zwaar is, met name in het begin. Het gaat tegen je hele opvoeding en opleiding in, om nog maar niet te spreken over vroegere verwachtingen van 'samenzijn' met deze speciale man. Maar zoals ik al zei, als je hebt besloten dat jouw relatie het waard is, dan zul je gewoon een paar nieuwe trucjes dienen te leren. Ten eerste, probeer je te concentreren op het gewenste resultaat van de bestraffing, niet op de bestraffing zelf. Hou in je achterhoofd altijd dat JIJ de autoriteit bent en hij het stoute kind. De meeste vrouwen hebben er geen probleem mee om een stout kind te straffen om ongewenst gedrag te corrigeren. Je zult er gewoon aan moeten wennen dat dit specifieke stoute kind wat groter is, misschien groter en ouder dan jij, maar dan had hij ook maar wijzer moeten zijn. Je kunt zo creatief zijn als je wilt op dit gebied. Na een jaar van gewone ouderwetse billenkoek te hebben gegeven begon dat me te vervelen en besloot ik er zelf ook maar 'ns wat lol aan te gaan beleven. Ik begon stukje bij beetje te experimenteren met andere bestraffingsvormen, met name die welke zo geschikt zijn om toe te passen op de mannelijke anatomie.
Ten eerste paste ik een heel korte honderiem om zijn scrotum toe om hem te corrigeren. Dat werkte wel maar ik moest altijd eerst nog het boven zijn broeksriem uitstekende handvat-deel vastpakken en dan een harde ruk geven.Dus bedacht ik iets anders. Zonder verder in detail te gaan wil ik toch wijzen op iets dat mij heel goed bevallen is: In de wereld van het honden-africhten wordt soms gebruik gemaakt van apparaatjes die je op afstand kunt bedienen om een hond een correctie te geven. Omdat hij zo slecht luisterde als hij weer eens ergens over opgewonden was, met name als ik weer 'ns iets zei wat hem niet beviel, zat ik verlegen om iets waarmee ik hem onzichtbaar maar des te voelbaarder kon corrigeren. En dus paste ik zo'n apparaatje aan zodat het bij hem om zijn uitwendig uitstekende delen paste en de kleine corrigerende stroomstootjes gaven mij de ultieme mogelijkheid om hem zowel te corrigeren als te straffen.
Voel ik zelf dat dit 'ziek' is? Ik moet toegeven dat ik me in het begin schuldig voelde toen ik besefte dat ik er van kon genieten als ik hem bestrafte. Maar tegelijkertijd moet je in gedachten houden dat je geen ondragelijke pijn toebrengt, gewoon een klein beetje juist gedoseerde ongemak. Maar opnieuw, als je straft, straf echt en echt gemeend en zorg ook dat hij weet dat je het meent!
Als je het op de keeper beschouwt is het niet veel anders dan het africhten van een puppy. Jij stelt de regels, zorgt dat hij binnen die regels blijft en straft als hij probeert over de schreef te gaan. Waarschijnlijk zul je merken dat hij je gaat uitproberen, net als hondjes en kinderen probeert te kijken wat de grenzen zijn, en kijken of je het meent. Geloof me, hij zou niets liever willen dan dat je het meent en dat je hem er niet mee weg laat komen, met niets.
Zodra je door de eerste paar weken en maanden bent wordt het makkelijker. Jullie zullen beiden een soort routine opbouwen en, net als de meeste vrouwen, zul je merken dat er een heleboel voordelen kleven aan jouw nieuwe rol. Geloof het of niet, er zijn ontelbare vrouwen die werkelijk alles zouden willen geven om in jouw schoenen te mogen staan. Een oud gezegde "Als het leven jou een citroen (limoen) geeft, maak gwoon Limonade!) was nooit meer waar dan in deze situatie. Kijk gewoon naar de voordelen voor jou:
1) Hij zal veel attenter tegenover jou, jouw wensen en jouw verlangens zijn;
2) Jij krijgt veel meer hulp met het huishouden (Eindelijk!). Geef hem gewoon opdracht om die taken en klusjes te doen die jij wilt dat hij doet, geef hem instructies hoe vaak, wanneer en hoe je wilt dat hij het doet! En hou hem daaraan, zowel voor hoe goed als ook wanneer en hoe lang hij erover mag doen!
3) Gewoon omdat jij nu de regels voor sex zet, krijg je dat Hoe JIJ het wilt, Wanneer JIJ het wilt en voor Zolang JIJ dat wilt! Laat NOOIT zijn bevrediging voor die van jou komen! Eigenlijk, Of en Hoe en Wanneer hij daarin iets voor zichzelf zou mogen is volledig aan jou om te bepalen, en het beste is om dat te regelen op een manier die misbruik voorkomt!
4) Alle vrouwen hebben ergens van binnen wel iets van die 'BITCH' in zich, dit is DE perfecte gelegenheid om daaraan toe te geven en juist daarmee uitstekende resultaten te behalen!
5) Je krijgt de mogelijkheid om hem te vormen, bij te schaven en zelfs af te richten op willekeurig die manier die jij altijd al had gewilt en waarover je misschien wel had gedroomd, een kans die de meeste andere vrouwen nooit met hun man zullen hebben.
Dus, als dit de situatie is waarin jij je nu bevindt, denk niet dat het alleen maar een crisis is. Het is voor jou ook de uitgelezen kans om niet alleen jullie beider leven nieuwe inhoud te geven, met name het jouwe een positieve draai te geven, en bovendien jullie relatie te versterken en te verdiepen.