OK, tot nu toe heb ik iedereen met "u" aangesproken, niet omdat deze site voor volwassenen bestemd is, maar gewoon omdat ik niet een bepaalde leeftijd in gedachten had. Dit stukje is voor kinderen bestemd. Ik denk dan aan lui in de leeftijd van -pakweg- 8 tot 13. Zo ongeveer. Als je ongeveer zo oud ben, moet je dit hoofdstukje beslist lezen, ook al gaat het over nare dingen. Juist daarom moet je het lezen.
Een website maken is leuk. Eigenlijk vind ik het de leukste hobby die ik ooit gehad heb. En het is ook helemaal niet zo moeilijk. Het is mij ook gelukt. Maar je moet toch wel een beetje oppassen.
Misschien wel 9 van de 10 mensen die op Internet rondsurfen zijn gewoon te vertrouwen. Maar dat betekent ook dat 1 op de 10 misschien niet te vertrouwen is. En voor die mensen moet je echt oppassen. Daar kunnen namelijk mensen tussen zitten, en die zitten daar ook tussen, die er op uit zijn om rare, vieze, enge, nare dingen met kinderen te doen. En het probleem is dat je niet van buitenaf kunt zien wanneer dat nou het geval is.
(Om een voorbeeld te geven: ik kan hier zeggen dat ik een man van 48 ben, getrouwd, en papa van 2 kinderen. Maar je hebt geen idee of dat echt zo is. En ik zou ook kunnen zeggen dat ik een vrouw van 25 ben. En toen ik een email-adres regelde, heeft er echt niemand gecontroleerd of wat ik opgaf wel klopte. Die computer die dat deed geloofde dat allemaal braaf. Als ik gezegd had dat ik K3 heete, of J.Lo, of Katie Melua, was dat waarschijnlijk zonder meer geloofd.)
Het is heel vervelend dat ik dit hoofdstuk moet schrijven. Het is gewoon ook heel gemeen dat volwassenen dit soort dingen flikken. En het is terecht dat de politie daar tegen optreedt, als het gebeurt. Maar elke keer dat het gebeurt is een keer teveel, en er zijn gewoon een paar manieren waarmee je de kans erop kleiner kunt maken.
Dat betekent vooral dat je niet al te veel over jezelf moet vertellen op je website. Het is prima als je vertelt over je konijn, of over je plaatselijke voetbalclub. Maar zet nooit je volledige naam en adres op je website. En eigenlijk vind ik ook dat je geen foto's van jezelf op je website moet zetten.
Het betekent ook dat je er verstandig aan doet om te laten merken dat je een goeie band met je ouders hebt, en dat je ze betrekt bij alles wat je op Internet doet. Gewoon, om van te voren duidelijk te maken dat iemand niet de gelegenheid krijgt misbruik van je te maken. Zet er bijvoorbeeld op "gemaakt door Sanne Jansen, met af en toe een beetje hulp van haar papa en haar grote broer Ruud". Zoiets schrikt mensen met verkeerde bedoelingen al een stukje af.
(Wat ik hier zeg over "niet teveel over jezelf vertellen" geldt ook voor chatboxen en zo.)
Het is gewoon echt een verstandig idee om je ouders bij je website te betrekken. Voordat je hem "publiceert" (naar het Internet toestuurt, zeg maar), laat hem eerst aan ze lezen. Als ze vinden dat je teveel over jezelf vertelt, haal dan de stukken waar ze bezwaar tegen hebben weg.
...is het dus zo dat iedereen die die site kan vinden, hem kan lezen. Aan de ene kant is dat natuurlijk leuk. Ik bedoel, het is toch de bedoeling dat iedereen weet wat voor een grappige cavia je hebt. (Om maar eens iets te noemen.) Maar in veel gevallen zal jouw site maar door een paar mensen bekeken worden, je vrienden en je familie. Anderen zullen er niet zo gauw op terecht komen. Je moet tenslotte precies het webadres van jouw site typen. (En dat is dus meestal niet zoiets duidelijks als "www.psv.nl", maar een veel langer ding. In mijn geval komt er "~sh365555" in voor; daar komt iemand niet zomaar op.)
Als jouw site en typische "vrienden-en-vriendinnen-site" is, geef je gewoon dat webadres alleen aan jouw vrienden en vriendinnen (en familie). En niet aan elke willekeurige vreemde.
Maar dan nog, heb je de kans dat via-via jouw pagina ook onder de aandacht van anderen komt. Dus: hou daar ook rekening mee, een ga geen dingen op je site zetten die "privé" moeten blijven. Internet is namelijk niet privé. Dus, ook als het de bedoeling is dat jouw site alleen bedoeld is voor mensen die je kent, kun je daar niet 100% op vertrouwen. Dus, blijf nog steeds voorzichtig.
Het is natuurlijk erg leuk als je reacties krijgt. (Dat vind ik zelf ook leuk.) Maar wees voorzichtig: je weet dus echt niet wie de persoon is die reageert. Je doet er verstandig aan om zo'n emailtje aan een van je ouders te laten lezen. En, als je erop antwoordt, te laten merken dat je ouders er van weten.
Je kunt op zo'n email best vriendelijk reageren, maar "bouw het langzaam op". Wat ik gezegd heb over niet teveel over jezelf vertellen, geldt ook hier.
(Toen mijn dochter een eigen email-adres kreeg, heb ik haar ongeveer hetzelfde verteld als wat ik jou nu vertel. En we hebben afgesproken dat we, als ze mail zou krijgen van iemand die ze niet kende, we die samen zouden bekijken. Maar dat is nog nooit gebeurd, ze mailt, net zoals jij waarschijnlijk, alleen met vriendinnen en klasgenoten.)
Ga nooit in op voorstellen om "elkaar eens in het echt te ontmoeten, we mailen nu al zolang met elkaar". Dat is echt hardstikke gevaarlijk! Als iemand je zoiets voorstelt, zeg dat dan tegen je ouders. Beslist doen!
En nog iets wat ik wil zeggen: het kan zo zijn dat er iets gebeurt, maar dat je het niet aan je ouders durft te vertellen. Omdat je ergens iets stoms gedaan hebt. Iets geschreven hebt waarvan je bang bent dat ze er boos over zouden zijn. Zoiets.
Dan kan ik me best voorstellen dat je het liever allemaal geheim houdt. Maar probeer dan toch de moed op te brengen om te zeggen "je moet me helpen, er gebeurt iets engs". Als je dat niet durft kun je het ook eerst aan je meester of juf of klasseleraar vertellen, en vragen of die erbij willen zijn.
Maar geloof me, ouders weten heel goed dat mensen stomme dingen doen, en ze hebben zelf ook stomme dingen gedaan in hun leven. (Ze hebben er ook al een stuk meer leven opzitten dan jij. Best mogelijk dat ze alles bij elkaar meer stomme dingen gedaan hebben dan jij.) En, en dat is heel belangrijk, ze kunnen hun verantwoordelijkheid voor jouw welzijn alleen maar waarmaken als ze weten wat er speelt. Of, minder ingewikkeld gezegd, ze willen graag jou beschermen, maar dan moeten ze wel eerst weten dat er gevaar dreigt.
Meestal zal dat betekenen dat je rare emails krijgt. Die moet je niet weggooien, maar laten staan. Er zit bij zo'n email een hoop (verstopte) informatie, over hoe en waarvandaan het precies verstuurd is en zo. Mocht het ooit zover komen dat de politie er bij gehaald moet worden, dan heeft die daar vast belangstelling voor.
Wat ik hier geschreven heb klinkt eng, en het is ook echt serieus bedoeld. Maar je hoeft ook weer niet al te bang te worden. Mijn kinderen zitten een paar jaar regelmatig te internetten (zoals ik aan de telefoonrekeningen kan merken), en er is nog niks engs gebeurd. Dus, ik zou zeggen, hou rekening met wat ik hier geschreven heb, en veel plezier met je eigen website!
Ik ga nu op de volgende pagina's weer "u" tegen je zeggen, maar dat is niet om deftig te doen, maar omdat ik denk dat de meeste lezers wat ouder zijn.
Je/U kunt nu verder naar Hallo Wereld!