Ervaringen met Montignac

Uw auteur heeft zelf niet echt problemen met zijn lijn, hoewel, ook bij hem begint de leeftijd te tellen. Maar toch, hij mag niet klagen. Echter, voor een hoop mensen is de weegschaal toch niet een ding om nou eens voor je plezier op te gaan staan. En doen ze dat toch, dan komt het fenomeen “dieet” om de hoek kijken. Er zijn legio diëten in omloop. Een paar jaar geleden zeer in zwang: Montignaccen. Inmiddels wat uit het zicht verdwenen, zodat zijn boekjes waarschijnlijk in de ramsj beland zijn. Maar nog steeds bruikbaar. We praten erover met Iris van der Meer uit Gouda.

Iris, wat was de onmiddellijke reden om dit dieet te gaan volgen?

In de vakantie merkte ik dat ik niet gefotografeerd wilde worden omdat ik mezelf eigenlijk te dik vond. Thuis gekomen ging ik –na de nodige moed te hebben verzameld- voor het eerst sinds een jaar op de weegschaal staan en ik schrok me te barsten...

Heb je overwogen om de weegschaal de schuld te geven?

Tuurlijk. Alleen, ik was bang dat een andere weegschaal een nog groter gewicht zou laten zien.

Hoeveel wil je kwijtraken en acht je dat een realistisch plan?

Tien kilo. Dan weeg ik hetzelfde als toen ik voor het eerst bij de verloskundige kwam. En waarom zou het niet realistisch zijn: als ik dat toen woog, waarom zou dat nu dan niet kunnen? En ik heb een collega die 11,5 kg. is kwijtgeraakt.

Hoever ben je er nu mee?

Ruim 5 kilo (tata!).

Ik heb begrepen dat je bij Montignac vooral zit met verboden combinaties: geen vet en koolhydraten op één bord. Klopt dat, en wat voor incompatibiliteiten zijn er nog meer?

Klopt. Maar belangrijker is nog: geen “ slechte” koolhydraten, d.w.z. koolhydraten die een te grote insulinestoot veroorzaken. Slechte koolhydraten zijn vooral suiker (riet- en biet-) en witte graanproducten, zoals witbrood, witte rijst en witte pasta’s. En bier, helaas!

Wat voor “typische Montignac-maaltijden” kun je noemen?

Ach, ik knutsel maar wat. Ontbijt is meestal een bordje brinta met magere melk en een beetje zoetstof, glaasje sap (moet eigenlijk 1/2 uur voor het eten maar dat red ik niet) en een kopje thee. Lunch is volkorenbrood met tomaat, sla en/of komkommer en karnemelk. Of, als vetmaaltijd bv. een blikje of stukje vis met diverse groenten en een beetje kaas. Diner idem als vette lunch (voor vis kun je ook vlees nemen) of een koolhydraatmaaltijd. Dat is dan bv. linzensoep, of kapucijners met sla, of volkorenmacaroni met tomaten-/uiensaus zonder vlees. Ik eet meestal twee koolhydraatmaaltijden en een vette maaltijd per dag. Na koolhydraten moet je drie uur wachten tot je vet kunt eten, en na vetten vier uur voordat je aan de koolhydraten kunt beginnen. Verder moet je niet teveel caffeïnehoudende koffie drinken want dat geeft ook een insulinestoot.

Is Montignac te combineren met eten klaarmaken voor niet-diëters?

Ja, zij het dat ik maar zelden een maaltijd voor samen kook. Daarvoor vinden ze Montignac te raar. Ik pruts voor mezelf meestal iets in de magnetron terwijl het eten voor de rest van het gezin gewoon staat te koken. Soms eet ik gewoon met de pot mee maar eet ik bv. spruitjes of broccoli in plaats van aardappelen. Verder eet ik vaak wat luxer; van dat afvallen word je een beetje slapjes en dan moet je bijvoorbeeld een extra mooi stukje vlees eten om jezelf weer op te peppen.
Je zit overigens wel met wat meer afwas: je maakt tenslotte extra dingen vuil.

Wat voor dingen zijn er absoluut verboden, behalve patat met kledder, drop, spekkies en moorkoppen?

Veel, hoewel Montignac beweert dat het niet zo is. Verboden is alles met suiker, behalve heel donkere chocola, aardappelen, witte rijst en pasta’s, andere broodsoorten dan volkorenbrood. Alle zoutjes behalve noten. Bier. Verder nog wat dingen zoals gekookte wortels, bietjes, druiven, bananen, meloen. Het is soms best wel lastig om voldoende variatie in de smaaksoorten te houden.

Heb je ooit andere diëten gedaan, en wat was daar het resultaat van?

Ooit eens een paar dagen een citroensapkuur. Ik weet niet mee hoe het op m’n gewicht werkte, maar ik werd er vreselijk chagrijnig van. Het grote voordeel van Montignac is: je mag gewoon genoeg eten bij iedere maaltijd. Je hoeft nooit honger te hebben. Een voordeel vind ik ook dat ik geen last meer heb van de beruchte dips in de bloedsuikerspiegel.

Klopt het dat Montignac een wat luxere stijl van koken met zich meebrengt –wat door minder alcohol, snacks en zo overigens gecompenseerd wordt?

Niet per definitie. Je mag bijvoorbeeld best gehakt eten (zonder paneermeel) of wat minder hoogstaande worstsoorten. Maar het risico is wel, zeker bij twee vetmaaltijden per dag, waarvan hij eigenlijk uitgaat, dat je dan teveel verzadigde vetzuren binnenkrijgt. Om dat zoveel mogelijk te vermijden probeer ik mager vlees te eten en vette vis (of ook magere vis). Een ander punt is dat je de goedkope aardappel vervangt door een -duurdere- tweede groente. Ook zijn volkorenpasta’s duurder dan witte. Ten slotte heb ik de neiging mezelf eens te verwennen met iets lekkers omdat ik het toch wel heel flink van mezelf vind als ik zelfs op verjaardagen niet drink of snoep. Uiteindelijk ben je dus toch wel wat duurder uit.

Je gebruikt regelmatig de magnetron. Zou je het zonder zo’n machien überhaupt geregeld krijgen?

Met een gezin dat niet meedoet zou dat duidelijk veel lastiger zijn. Je hebt meer pitten nodig en je moet dan dingen ook veel meer in de gaten houden.

Klopt het dat Montignac toch een zekere culinaire ervaring vereist, wil je geen fouten maken met dat uit elkaar houden van bestanddelen?

Ervaring niet zozeer, wel geheugen. Je moet redelijk in je hoofd hebben zitten welke dingen verboden zijn, en welke combinaties verboden zijn. Ervaring maakt het in ieder geval wel gemakkelijker.

Je boekt merkbaar uiterlijk resultaat. Heeft het ook een innerlijk effect?

Het is natuurlijk prettig om weer slanker te worden. Ik zorg trouwens ook zoveel mogelijk elke dag voor een gericht stukje beweging om het dieet te ondersteunen. En verder zijn er zo wat dingen: trots omdat het lukt, balen als je alweer wat lekkers moet laten staan, gezonder gevoel omdat bv. de hartslag rustiger is geworden, beetje boosheid omdat het gezin wel alles kan eten zonder dik te worden, elementaire dankbaarheid als je na uren niets te hebben gegeten überhaupt weer wat eet, al is het maar een droge boterham. Verwondering omdat de maatschappij kennelijk zoveel troep in z’n voeding stopt, ’s avonds: ha, het is vandaag weer gelukt.

Enkele weken later zijn we nog een keer bij Iris langs geweest. We spraken haar in haar smaakvol ingerichte vinexwoning, gelegen aan een gezellig volgebielst woonerf, terwijl Eiger en Matterhorn, de beide St. Bernhards, om ons heen drentelden. Poezen Landrover en Landcruiser waren nergens te bekennen, maar kanaries Ibiza, Majorca en Formentera deden hun best om het gesprek te overstemmen.

Iris, we zijn nu pakweg vier weken later. Heb je sinds het eerste interview de opgaande, of beter gezegd, dalende lijn kunnen vasthouden?

Het hele strenge is er nu af. Ik merk dat ik eigenlijk helemaal niet zo ontevreden ben met m’n huidige gewicht. Bovendien is de winter minder geschikt om alleen lichte dingen te eten. Mijn ambitie is nu het huidige gewicht vast te houden of iets te verminderen tot de lente. Daarna ga ik waarschijnlijk nog een maandje echt streng Montignaccen om er nog een tweede set kilo’s af te krijgen. Om de stoelgang te verbeteren let ik nog wel extra op vezels. Als ik rustig de tijd heb voor het ontbijt eet ik All Bran (met magere melk). Anders Brinta met door mij zelf toegevoegde tarwezemelen. Ik ga nu eens per week een uur banen zwemmen; dan zwem ik zo’n zestig banen in diverse slagen. Dat werkt erg goed om er vet af te krijgen waar ik dat nodig vind. En ik doe het ook graag; het is heel ontspannend.

Heb je nog nieuwe constructies bedacht?

Dat niet zozeer. Ik eet met het gezin mee als er vezelrijk eten is met een lage glycemische index, ook als er wel wat vlees doorheen zit. Dus nasi met zilvervliesrijst en wat mager vlees, volkoren macaroni, penne rigate etc. kan nu weer. Ook eet ik twee volkorenboterhammen met een plakje heel magere vleeswaar ertussen, zoals kalkoenfilet of casselerrib. Als het gezin bv. stamppot met rookworst eet, of aardappelen met bietjes en cordon bleu, kook ik weer separaat een mager stukje vlees en twee soorten groenten.

Je bent nu een dikke twee maanden bezig. Valt de discipline ondertussen niet erg zwaar?

Zie boven: ik heb minder discipline nodig. Zoete tussendoortjes eet ik helemaal niet meer en mis ik ook niet. Idem voor zoet broodbeleg; ik eet alleen zo af en toe een cr”acker met suikervrije jam. Ik heb laatst na een zware week een keer Japanse zoutjes gegeten bij een glaasje wijn, maar dat was voor het eerst sinds 8 weken. Chips, pinda’s, wokkels etc. raak ik überhaupt niet meer aan. Ook geen zoete toetjes: vaak eet ik magere yoghurt met tarwezemelen toe (zonder zoet). En na een vetmaaltijd een stukje kaas. Ik begrijp dat je niet meer in je bestaande kleding past. Ben je intussen op kledingjacht geweest en zo ja, heeft dat tot echtelijke twisten geleid en zo ja, hoe erg? Ik pas juist wel weer in een heleboel bestaande kleding die ik al jaren geleden mistroostig opzij had gelegd omdat ik er niet meer in paste. Dus ik hoef niet veel nieuws te kopen, integendeel (ik koop meestal nogal tijdloze dingen). En natuurlijk heb ik wat nieuwe kleren gekocht om mezelf te verwennen na deze forse inspanning.

Acht je de 10 kilo eraf nog steeds een haalbare kaart?

De lente zal het leren!

Het is nu half november, de feestdagen komen eraan. Zie je jezelf die doorkomen met handhaven van Montignac?

Ik denk dat het wel zal meevallen! Een enkel keertje zal ik wel eens iets eten wat verboden is (een klein puntje taart op eerste kerstdag bijvoorbeeld) om geen spelbreker te zijn. Maar echt door het lint gaan zie ik mezelf niet doen. De behoefte aan “ slecht” eten is gewoon veel minder.

Is het, alles overziend, een dieet dat je aan anderen zou durven aanraden?

Jazeker.

Stel, je gaat over een paar weken op de weegschaal staan en, joechei, die 10 kilo zijn foetsie. Wat moet je dan doen om dat vast te houden?

Regelmatig bewegen en niet terugvallen in oude voedingsgewoonten (suiker en geraffineerde producten). Als een ander een glacekoek eet, neem ik een veelkoren knackebrodje. Vind ik heerlijk en het zet veel minder aan.

Stel dat ik je nu de volgende dingen zou aanbieden: een slagroomrijstevlaai, een Vlaamse friet met tartaarsaus, een zak drop, een broodje shoarma. Wat zou je dan het moeilijkst vinden om af te slaan?

Het broodje shoarma, denk ik. Maar eerlijk gezegd zijn het allemaal dingen waar ik tegenwoordig heel goed van af kan blijven. Het lastigst vind ik nog dat het toch wel goed is regelmatig een dagje helemaal geen wijn te drinken. Maar goed, in fase twee mag je een halve liter wijn per dag hebben. Dat is ruim voldoende.

(Om privacyredenen zijn de namen en omstandigheden enigszins gewijzigd. Iris van der Meer heet niet echt zo. En ze woont ook niet in Gouda. Maar ze is inmiddels wel een aantal kilo's kwijtgeraakt.)