Verslag Hollandse polders februari 2004

De dagen worden weer iets langer, en de weersverwachting is goed: flinke kans op zon, bijna geen kans op regen, temperaturen iets boven het vriespunt. En op kantoor kan ik er een paar dagen tussen uit, vlak voor de voorjaarsvakantie en de wintersport van anderen. Ik besluit zelf twee dagen op m'n eigen manier op wintersport te gaan.

Het wordt wederom het Floris V-pad. De eerste dag zal bekend zijn: Dordrecht Stadspolders naar de Donkse Laagten. De tweede dag is nieuw: via Schoonhoven langs de Vlist naar Oudewater, en misschien dat ik Woerden haal. Overnachten dus wederom op een paalkampeerterrein, enerzijds uit excentriciteit, anderzijds omdat gewone campings nog niet open zijn. Waarom zouden ze ook, zoveel malloten zijn er nu ook weer niet.

Donderdag 19 februari 2004

06.20 M. zet me op het busstation af. Ik heb de bus van half zeven naar Hoofddorp. Vandaar met de trein naar Dordrecht. In Leiden zou ik moeten overstappen, maar volgens het bord boven het perron kan ik blijven zitten, dus dat doe ik dan maar. Later blijkt waarom: de beoogde sneltrein is uitgevallen. Ik ben uiteindelijk om 9 uur in plaats van om half 9 in Dordrecht.
09.30 Een heer op een fiets roept me toe: "mooi weer voor een wandelingetje!" Inderdaad. Het is alleen jammer dat ik aan een vrij krap tijdschema vast zit, wil ik om 5 uur of zo op de camping zijn.
12.00 Ik dreig ter hoogte van Alblasserdam vast te lopen op een zwanenechtpaar. Broedende zwanen zijn lastig: mevrouw gaat zeker niet van haar nest af, en meneer zal zijn echtgenote te vuur en te zwaard beschermen. Lofwaardig, maar ik zou wel een verrekte eind moeten omlopen. Als ik tot op 50 meter genaderd ben blijkt het broedseizoen nog niet geopend: ze staan op en glijden een sloot in.
13.00 Ik kom aan in Kinderdijk. Een heer met een agrarische uitmonstering vraagt me "waar moh jij naar toe?" "Naar Streefkerk." "Da's nog een heul eind!" "Twaalf kilometer, moet te doen zijn." Dat is het ook, hoewel ik wel een vrij straffe wind pal tegen heb.
16.45 Ik kom op het paalkampeerterrein aan, en dat werd tijd ook. Zo langzamerhand was ik het fors zat. Ik zet de tent op, en bedenk me daarna dat ik hem beter een kwartslag kan draaien, dan staat hij niet meer dwars op de wind. Met mijn tentje is dat een kwestie van minuten.
17.30 Ik constateer dat de brander bij deze wind en kou er geen zin in heeft. Had ik kunnen weten, eigenlijk. Ik heb voor het eten de keus uit mueslibollen, marsen, worst en pinda's, met chocomel en vruchtensap. Het kan slechter.
18.00 Ik hul me in m'n nieuwe slaapzak (ex-Koninklijke Landmacht, van de legerdump). Die blijkt goed te bevallen.
20.00 Ik besluit het schuilen om te zetten in slapen, meld me af bij M. en val vrij snel in slaap.

Vrijdag 20 februari 2004

07.30 Het slapen viel niet eens tegen. Ik tref een schitterende zonsopgang aan, maar tegen de tijd dat ik opgepakt ben, ben ik wel behoorlijk koud. Om niet te zeggen: volkomen verstijfde vingers. Om 8 uur ben ik weg, en na een kwartiertje trekt het qua temperatuur ook weer bij. Via een grasdijk en enkele molens loop ik naar Groot-Ammers.
10.30 De pont naar Schoonhoven vertrekt 30 seconden nadat ik er op gestapt ben. Kijk, zo hoort dat. In Schoonhoven koop ik een zak krentenbollen. Een café is niet leverbaar, zodat ik het doe met water met stukjes ijs erin. Wat vragen ze op Zandvoort ook alweer voor een halve liter koud water? Ik loop langs de Vlist richting Haastrecht en ben om 12 uur in Vlist. Leuk kronkelig riviertje. Vlacht achter Vlist tref ik een snoezig kampeerterreintje van de NTKC aan. Die kan op de shortlist.
Vanaf daar volg ik het Tiendpad richting Oudewater. De wind is een stuk minder dan gisteren, wat wel zo prettig is. Eigenlijk loopt het gewoon prima, meestal is het de tweede dag toch even tanden op elkaar. Ik moet alleen oppassen bij de vele bruggetjes, waar je met een plankje aan de zijkant omheen moet. Ik zie mezelf al met rugzak en al de sloot in vallen... Maar alles gaat goed.
15.00 Ik kom aan in Oudewater. Hier treft ik wel een open café aan. Ik trakteer me op een kopje koffie, het wer is zo mooi dat ik het op het terras kan opdrinken. Zou ik het nog aandurven naar Woerden? Het loopt eigenlijk boven verwachting, dus waarom niet. De tocht gaat verder langs de Lange Linschoten, in een vreselijk Hollands landschap. Halverwege roept een heer op een fiet me toe: "Ga je naar Irak?" "Nee, Woerden." Zie ik er zo militair uit? Misschien wel, groene broek, groene rugzak. En een groene jas, maar zo'n waxcoat is toch echt civiel.
16.50 Ik kom aan op het station van Woerden, waar de bus naar Mijdrecht om 16.55 vertrekt. In Mijdrecht is de chauffeur zo vriendelijk me even mee te nemen tot de rotonde na het eindpunt, waar de halte van de bus naar Uithoorn slechts 20 meter vandaan is. "Dank u wel, aan het eind van zo'n dag is elke meter die je niet hoeft te lopen meegenomen." Hij: "ik loop zelf ook, maar niet zo fanatiek als u." "Daar moet je inderdaad een beetje gek voor zijn."
18.00 Ik kom thuis, en dan blijkt dat het toch een redelijke tippel was: M. moet me helpen om m'n rugzak af te doen.

Nog een tip: als u in Woerden een shortcut naar het station wilt, volgt u vanaf het viaduct onder de A12 de zeshoekige ANWB-bordjes met de fietsroute naar het station. Sloot over, slot volgen, rechtsaf, linksaf, twee viaducten onderdoor. En dan niet die bordjes volgen, maar rechtdoor. Dan komt u bij de achteringang van het station uit, en het busstation is dan aan de voorkant.

Ik heb ongeveer bijgehouden wat dit nou gekost heeft: trein plus bus circa 16 euro, pont 45 cent, kopje koffie 1,45, misschien iets meer eten dan je thuis gedaan had... met 20 euro kom je een heel eind.

Met bijzondere dank aan Marc voor het mogen lenen van zijn digitale camera. Hij heeft er lang voor gespaard, en het is een van zijn favoriete dingen. Met zo'n ding schiet je nog eens een plaatje extra, zonder dat het film kost.