Tja, die twee dagen Waterliniepad van april waren erg leuk, maar daarmee is de Wanderlust nog niet befriedigt, om het zo te zeggen. Ik heb nog een vierdaagse trip op de plank liggen, maar de drukte aan het thuisfront is zodanig dat ik dat maar even niet doe. Enig knutselen met agenda's leidt ertoe dat we uitkomen op het Pinksterweekend plus Tweede Pinksterdag. Graven in de stapel boekjes leidt tot het Hanzestedenpad, maar dan de andere kant uit: Zwolle - Deventer - Zuthpen, en dan in Brummen weer op de trein.
Zaterdag 3 juni 2006
Eerste bus naar Amsterdam zoals inmiddels traditie is, en daarvandaan naar Amersfoort, overstappen naar Zwolle, en om 9.15 in de benen. Het centrum van Zwolle lijkt een nader bezoek waard, maar ik heb nog een flink stuk te gaan, dus langs een kanaal Zwolle uit. Het hele stuk van kaart 25 blijkt inmiddels verindustrieterreind te zijn, het is niet anders. Vanaf de Sekdoornse dijk wordt het beter, en langs de Soestwetering gewoon fraai. Ik hoor en zie diverse vogels, die ik met mijn beperkte kennis inschat als kievit, wulp en ooievaar. Rond 12 uur wordt het tijd voor de lunch, aan een bankje bij een gemaaltje (kaart 22). Kijk, dat is nou het leuke van zo'n wandeling de andere kant uit maken: het landschap ziet er vrijwel nieuw uit, maar je weet nog wel waar de bankjes zijn. Ik rommel wat met m'n camera, die de neiging heeft af en toe vast te lopen, en constateer dat het goed gaat mits je de zoom niet helemaal gebruikt.
Achter Windesheim kom ik in het natuurgebied Tichelgaten. Natuurgebied my foot: gewoon een gat dat achtergebleven is nadat een steemfabriek failliet ging. Maar met wat gestructureerde verwaarlozing is het een geschikt oord voor vogels geworden. Ik kan de geluiden niet thuisbrengen, maar het zijn duidelijk een heleboel verschillende soorten. Daarna volgt een flink stuk over een fietspad, met een fraai uitzicht op de rivier, en gelukkig niet al te veel fietsers.
In Wijhe leg ik nog even aan bij de supermarkt voor een blikje pils voor zometeen. En, tja, wat zullen we doen, nog een rondje door de Duurse Waarden? Qua tijd kan het best, het is net 15.00 geweest, maar de lucht begint toch wat te betrekken. Toch maar op safe spelen. Om 16.00 ben ik bij de camping: dezelfde Camping 't Klaverblad die me de vorige keer ook zo goed bevallen is.
Men herkent me nog. "Het is wat drukker dan vorige keer." Inderdaad, op het trekkersveld, met mij erbij, twee keer zo druk. En het normale deel ligt achter een heg, en ik merk daar niet meer van dan dat enkele langlopende kampeerders hun deernis uitspreken over de omvang van mijn tentje. De picknickbank deel ik enige tijd met de dames van de andere tent, maar na enige tijd trek ik me terug voor het kookgebeuren. Macaroni met onduidelijke prut: loopkamperen en culinair zijn nou eenmaal niet met elkaar te verenigen. Het prijsniveau van de camping is overigens opgelopen tot EUR 4,85, inclusief 25 cent "omdat u geen lid bent, en ze komen soms controleren". O, best, ik zit er niet mee.
Om 21.30 besluit ik dat het mooi geweest is. Het begint ook wat koeler te worden, eigelijk best behoorlijk fris. De nieuwe slaapzak voldoet uitstekend, echt zo'n inwikkel-geval. (Dat het elke keer een toer is om het ding in de zak gepropt te krijgen nemen we voor lief.) Er is een feest in het dorp aan de gang, maar het gekuidsniveau belemmert me niet om in slaap te vallen.
Zondag 4 juni 2006
Word om 6 uur wakker, toch een voordeel, die lange dagen. Om 7 uur ben ik weg. In de Olster Waarden (vlak boven het koffiepictogram op, kaart 19) loop ik vast op een hek. Suggestie voor een routewijziging: gewoon de parallelweg volgen tot u Olst binnenloopt, en dan de gestippelde route op kaart 19.
Bij De Haere blijkt er het een en ander gerestaureerd te zijn aan de IJssellinie. Bij de spoorwegovergang (bij het bushaltepictogram) is een ingebunkerde Sherman-tank gereconstrueerd, en in de IJsseldijk een stuw die, mochten de Russen dreigen te komen, gebruikt zou worden om het gebied aan de rechteroever van de IJssel te inunderen. (Voor meer details: zie het artikel over IJssellinie op Wikipedia.) Ook ditmaal heb ik het gevoel dat de afschrikwekkende werking die van het geheel is uitgegaan beperkt moet zijn geweest. Maar gelukkig kennelijk wel voldoende. De Haere blijft overigens een genoeglijk gebied. Mede dankzij Defensie, op wiens gezag het rooien van bomen achterwege moest blijven.
Via genoeglijke wegen en paden kom ik bij de IJssel. Het stuk door de Stobbenwaarden is leuk, maar vrijwel aan het eind loop ik vast op een te zeer onder water gelopen stuk. Een doorsteek door een weiland -mag vast niet, maar vooruit- brengt me naar de dijk. Langs een uitgebreide wandelpromenade (met zowat om de 100 meter een bankje) loop ik Deventer binnen. Halverwege word ik aangesproken door twee dames die van Deventer naar Olst willen via dezelfde route. Ik adviseer ze om de Stobbenwaarden even achterwege te laten, hoe jammer ook.
In Deventer maak ik een doorsteekje naar het station voor ansichtkaarten voor mijn moeder en mijn schoonouders. Het is traditie dat ik ze vanaf mijn wandelingen een kaartje stuur, ook al heeft dat ooit de vorm aangenomen dat ik die kaart van op Amsterdam Centraal kon kopen. De bordjes sturen me via een omweg, maar ik kom wel langs een etalage met een oranje bikini: mooie foto voor de collectie voetbal-onzin. Om 12 uur ben ik bij het station, waar de Bruna open is. Een half uurtje later ben ik weer terug bij de IJssel. Enige tijd later ruik ik gas, wat ik aanvankelijk wijt aan een chemische fabriek, maar als het daarna aanhoud pak ik toch de rugzak maar uit. Inderdaad, het brandertje lekt. Afijn, ik heb nog een nieuw tankje.
Door een best wel fraai uiterwaardengebied kom ik in het zeer welvarende Epse. Kasten van huizen, niet te filmen. Ik merk dat ze slechts in beperkte mate mijn afgunst opwekken; het overheersende gevoel is dat ik geen oog dicht zou doen als ik in zo'n paleis woonde. Afijn, ik loop ook weinig risico op dat gebied.
De camping ('t Hietbrink) ligt in the middle of nowhere. (Iets van de kaart af, kwestie van spoor over, Joppelaan af, en rechtsaf de Dortherdijk op, die aan het eind een bocht naar rechts maakt, en dan na een paar honderd meter aan de linkerhand. Op de kruising Joppelaan/Dortherdijk bevond zich in de oorlog een lanceerinrichting voor V-1's.) De camping is redelijk druk bezet, maar de plek die de eigenaar me duidt ("kijk, dit lijkt me nou een prima plek voor u") ziet er prima uit. Tot de service behoort dat elke gast bij aanmelding een kop koffie krijgt. Gérant en twee vrienden onderwerpen me aan een mild kruisverhoor omtrent route en beweegredenen. "Ja, je hoofd leegmaken, dat snap ik wel." Een tweede kop koffie accepteer ik, maar daarna geef ik er de voorkeur aan af te rekenen. Kennelijk zijn loopkampeerders zeldzaam (hoewel men ze af en toe wel over de vloer zegt te krijgen) want er moet ofwel wat gerekend worden, ofwel men is doende mijn draagkracht in te schatten. "Doe maar 7,50." Niet super-goedkoop, maar ik heb me het vel wel erger over de neus laten halen.
Het eten is geen geweldig succes. Het vervangen van het gastankje leidt niet tot echt veel warmte, zodat de prut van vandaag (macaroni met nasikruiden) niet verder komt dan halfgaar. Misschien dat we toch eens moeten gaan sparen voor een nieuw brandertje, dit ding is tenslotte een halve eeuw oud...
De beheerders zijn zeer vriendelijk. 's Avonds komt mevrouw de kantine ontsluiten, opdat ik "tenminste kan gaan zitten". Even later word ik uitgenodigd voor een bezichtiging van de collectie oude landbouwwerktuigen en midwinterhoorns, die meneer in de winter in elkaar zet. Eerlijk gezegd: een echt fraai geluid komt er noet uit. De collectie gereedschappen is duidelijk nog van voor de mechanisatie, en een aantal andere gasten hebben er nog associaties mee. Ik hou, als niet-handwerksman zijnde, braaf mijn mond. Na nog een borreltje duik ik rond 21.30 mijn nest in.
Maandag 7 juni 2006
Het record wordt nog wat scherper gezet: 5.50 wakker, 6.00 op, 6.30 weg. Achter de grote weg Gorssel-Zutphen (na de ooievaarskolonie) doe ik wat fout: ik ga te lang rechtdoor, had iets eerder links moeten aanhouden. Maakt niet echt uit, ik kom op dezelfde Eesterbrinkweg uit die me in Eefde brengt. In Eefde is de fabriek waar de gids gewag van maakt verdwenen en vervangen door nieuwbouw. No problem, maar misschien toch even het Wandelplatform een mailtje over sturen, voor de compleetheid.
In Eefde blaas ik uit op een bankje. Een gebruikt condoom indiceert at ik niet de enige ben die dit een geschikte plek voor verpozing vindt/vond, hoewel ik voor dergelijke bezigheden toch een iets beschutter plek zou hebben gezocht. Kennelijk was de nood hoog. Na het passeren van het Twentekanaal stuit ik op een met uitsterven bedreigd stuk transportmeubilair: een onbewaakte spoorwegovergang. Ik maak er een foto van voor het nageslacht. Jawel, zeker, opa heeft nog overwegen meegemaakt. De route naar het centrum van Zutphen is eigenlijk opvallend mooi: je merkt eigenlijk pas vlak bij het station dat je gewoon in een stad loopt.
Na de IJssel (mooi moment voor een lunch met krentenbollen en chocomel) volg ik de gestippelde route op kaart 6. Ik kom een dame en een klein meisje tegen, kennelijk oma en kleindochter, en ook hier moet ik de route etcetera uiteenzetten. Op echt mooie dagen is het hier "best druk", volgens de dame, en ik wil dat graag van haar aannemen.
Na Voorstonden krijgen we een lekker ruig stuk langs een sloot. De begroeiing (en met name de brandnetels) staan iets minder hoog dan de vorige keer. Toen was het echt waden, nu staat het ongeveer kniehoog.
Langs een golfterrein (wat zien mensen in golfoutfit er eigenlijk curieus uit!) ben ik reeds om 14.00 uur bij station Brummen. Het is allemaal zeer vlot gegaan. Ook de terugreis verloopt zonder problemen.
Conclusie:
Ook de noord-zuid route kan ik u aanraden. Beide campings zijn OK, fraai gebied, bewegwijzering bijna steeds prima, en met een beetje je hoofd erbij houden en weten waar je inmiddels op de kaart bent kan het eigenlijk niet fout gaan. (Hoewel ik in Zwolle dus wel verkeerd liep: in steden ga ik altijd een keer de mist in. Mijn schuld.) Mijn complimenten aan de uitzetters: het is duidelijk dat ze gewoon echt hun best gedaan hebben om de leukste stukjes route aan elkaar te plakken.