Verslag Texelpad 2008

Het Texelpad was het eerste LAW-pad dat ik gelopen heb, maar dat is inmiddels een jaar of zeven, acht geleden. Ik was op zoek naar iets van twee dagen, meer tijd had ik niet, en bij voorkeur qua aanrijtijden een beetje behapbaar vanuit de Randstad. Het weer ziet er redelijk uit, niet overdadig maar het zou acceptabel wandelweer moeten worden. Ik heb van te voren toch even naar de camping gebeld: we beginnen ons tenslotte in het hoogseizoen te bevinden en Texel is populair. De camping van Landall heb ik afgewezen wegens te duur: 42 euro voor 1 nacht 1 persoon 1 minuscuul tentje is over the top. Camping De Robbenjager is met 15,95 ook niet echt goedkoop, maar een stuk beter te behappen. De beheerder daarvan is het met mijn keuze ("ja, ik zoek alleen een plek om te pitten, ik hoef niet die hele camping mee naar huis te nemen!") geheel eens.

Zaterdag 28 juni 2008

De reis naar den Helder ondervindt enige vertraging wegens een aanrijding (van een voorgaande trein), maar vanaf Den Helder gaat alles vlot. Bij de TESO hebben ze tenslotte inmiddels 100 jaar ervaring. De kosten vallen geweldig mee: een voetpassagier is niet meer dan 3 euro kwijt. Gegeven de omstandigheid dat ze monopolist zijn: prima! (Let u er wel even op dat de aansluiting van de bus op de boot vrij krap bemeten is. Er staan voor de ingan twee kaartjesautomaten die alleen met pin werken. Als u met contanten wilt betalen kan dat vast, maar dan moet u wel direct naar binnen rennen.) Uiteindelijk ben ik om half twaalf op Texel.

Langs de Mok loop ik naar de duinen achter camping Loodsmansduin. Het pad loopt daar over de camping, kwestie van gewoon rechtdoor lopen en een beetje links aanhouden. Het duingebied daarachter is fraai; daarna een stuk bos waar ik een tikje de weg kwijt raak. Ik heb het vermoeden dat de onderhoudsploeg zich beperkt heeft tot het bijschilderen van de bestaande paaltjes maar dat er toch een paar paaltjes gesneuveld zijn. Niet zo'n probleem, zo groot is Texel nou ook weer niet. Dan even een stukje over het strand, waar men manmoedig probeert een strandvakantie ten uitvoer te leggen. Helaas, veel te koud en te winderig...

Via weer een stukje bos kom ik in De Koog. Dat is wat mij betreft een plaats om boodschappen te doen (in casu enige ansichtkaarten) en daarna weer zou gauw mogelijk te verlaten. (Er is een supermarkt, dan moet u aan het (zuidelijke) begin van de winkelstraat even een passage in.) Achter De Koog is het tijd voor een lunch, met de bij mij gebruikelijke krentenbollen en chocomel. Een passerende boswachter wenst me smakelijk eten.

Hierna gaat het aan de binnenkant van de duinenrij naar de Muy en daarna naar de Slufter. Dat blijft toch eeen fraai gebied. Volgens het gidsje zou het gat dat de Slufter heeft veroorzaakt zonder problemen kunnen worden gedicht, maar dat laten ze terecht achterwege. Overal zie je vogeltjes rondfladderen. wat voor beesten het precies zijn zou ik u niet kunnen zeggen, maar de vogelaars die met telelenzen en verrrekijkers in de weer zijn ongetwijfeld wel.

Achter de Slufter wijk ik van de route af: die gaat buitenom langs het strand en dan boven de vuurtoren langs, maar ik ga binnendoor. Over het strand lopen is leuk, maar het een rugzak best vermoeiend, en inmiddels heb ik er ook zo'n 30 kilometer op zitten.

Rond 7 uur ben ik bij de camping. Mij wordt gevraagd of ik mijn mobieltje nog moet opladen: tegen betaling kan ik kiezen uit een hele collectie opladers. Een uistekend idee, maar ik heb de mijne de nacht ervoor nog aan het stopcontact gelegd. Er is op de camping plaats zat, zelfs in de buurt van een bankje bij een aantal verder verlaten speeltoestellen. (De aanwezigheid van een bankje scoort bij mij extra punten: na een dag lopen is het buitengewoon comfortabel als je kunt zitten. Een picknickbank is overigens nog beter.) Ik zet mijn tentje op, meld mijn behouden aankomst en trek een blik pils open. Daarna kook in mijn potje (een onduidelijke prut van hamburger, tortellini en enige groente, die er eigenlijk prima ingaat) en om kwart over negen kruip ik in mijn slaapzak.

Zondag 29 juni 2008

Ik ben om kwart over zes wakker maar gun mezelf tot half zeven voor ik opsta. Om half acht ben ik weg; zoveel haast heb ik vandaag niet.

De route loopt eerst een stuk langs de Waddenkust, met mooie luchten, die er overigens wel uitzien alsof er een buitje uit zou kunnen vallen, maar dat klaart later op. Bij de Schorren word ik van de dijk gestuurd. Er staat een bordje bij waarom de dijk verboden gebied is. Trekvogels zitten daar energie in de vorm van opgeslagen vet te verzamelen voor de lange reis naar huis, en als je daar loopt vliegen ze op, en dat opstijgen kost ellke keer veel energie. "Net als vliegtuigen gebruiken vogels de meeste energie bij de start." Ergo, als we ze storen maken we hun thuisreis lastiger. Is helder, ik loop om. Niet dat ik nou geneigd ben om verbodsbordjes aan mijn laars te lappen, maar ik vind het aardig daat ze uitlegggen waarom dit verbod er is.

Hierna komen we langs de Cocksdorp, dat er zeer pittoresk uitziet. Hoe het is als het wemelt van de toeristen weet ik niet, ik heb om negen uur de wereld vrijwel vooor mezelf, slechts gedeeld met enkele fietsers. De route gaat dan door Oost -ook een schattig gehucht- en dan weer langs de Waddenkust.

Na een merkwaardig kunstwerk -een soort skelet van een vuurtoren, waarvan me niet geheel duidelijk is waar het naar zou moeten verwijzen- buigt de route naar het westen, via De Waal naar Den Burg.

Daar stuit ik op een dilemma: ik zou verder kunnen doorlopen, ben na 25 tot 30 kilometer eigenlijk nog totaal niet moe. De route gaat verder langs Oudeschild naar de veerboot, maar dan ben ik vrij laat thuis, en wij krijgen vanavond vrienden over de vloer wegens de verjaardag van M. Ergo, ik besluit in Den Burg de bus naar de boot te nemen. Die staat al klaar, en de aansluiting op de boot is wederom minutenwerk. (overigens kunt u Oudeschild ook laten zitten, en bij de Russenbegraafplaats direct richting boot gaan. Moet met de kaart erbij goed te doen zijn.)

De thuisreis verloopt vlot. De reddingboot van Den Helder komt nog even langzij scheuren, met veel opspattend water. Even laten zien dat je 2 x 750 kw onder de kap hebt.

Conclusie:

Het Texelpad blijft een aanrader, wat mij betreft. Een hoop variatie qua landschap, duinen, strand, Waddenkust, open gebied. Nooit ver verwijderd van faciliteiten als buslijnen en horeca. In het hoogseizoen zou het best wel eens druk kunnen zijn, dus van te voren even zorgen dat je het logies geregeld hebt. De route is meestal goed aangegeven, en met een beetje opletten zou u geen echte problemen moeten ondervinden. Het is wel aan te raden om een zitlap mee te nemen (=enig ding waarmee je op een vochtige grond kunt gaan zitten als je pauzeert) want de hoeveelheid bankjes is, gegeven de hoeveelheid toeristen, niet al te ruim bemeten. (Kan ik me uit oogpunt van horeca-omzet wel voorstellen, maar dat betekent niet dat u niet gerechtigd zou zijn uw eigen maatregelen te nemen.)