Afdeling Hoogst Persoonlijke Keuzes. Maar een paar algemene opmerkingen zijn er wel te maken. Ik ga niet elk item bespreken, alleen de grootste dingen. Als u interesse mocht hebben in mijn paklijst, die vindt u hier.
Als u op serieuze schoenen uitgaat, zult u merken dat ze in 4 categoriën worden verdeeld, A t/m D. A zijn de gewone schoenen voor een blokje om, B zijn de zwaardere wandelschoenen, C de echt stevige jongens die ook meestal wat hoger zijn, en D is voor het zware werk, met een stalen plaat in de zool. Grofweg kun je zeggen dat A geschikt is voor nette wandelpaden zoals u die meestal in Nederland aantreft, B voor ongebaande paden en gewone heuvels (de Ardennen, bijvoorbeeld), C voor het werk in gewone bergen, met af en toe rotsige paden, en D voor het werk in het hooggebergte, met bijna alleen rotspaden.
Ik zou zelf zeggen: ga bij twijfel voor de zwaardere soort. Maar dat mag u zelf weten.
Ik heb enige tijd geleden mijn trouwe leren zwiegenähte metgezellen met pensioen moeten sturen, en ze vervangen door wat lichtere B-schoenen van nubuck-leer. Vond ik best eng, maar het valt mee, qua schoonhouden. En ze lopen lekker. Maar toch, ik mis dat leer toch een beetje...
Het lijkt nuttig om voor wandelschoenen naar een gespecialiseerde winkel te gaan. In gewone schoenenwinkels hebben ze er vermoedelijk niet genoeg verstand van. (Ik ben ooit curator geweest in het faillissement van een schoenenzaak: ze hadden schitterende Italiaanse sandaaltjes, maar dit soort spul werd verachtelijk aangeduid als "gemakschoenen".)
Ongeacht wat u kiest, neem na afloop van een wandeling even de moeite om ze schoon te maken en te poetsen. Een likje vaseline op het leer kan ook geen kwaad, goed voor de waterdichtheid en ze blijven er soepel van. En neem de tijd voor een uitgebreide kennismaking met uw nieuwe compagnons: loop ze gedurende zeker 50 kilometer in.
Een kwestie van een uitgebalanceerd compromis. Zo licht mogelijk, en zo groot mogelijk, met zowel veel ruimte in de slaaptent als ruimte in de voortent c.q. luifel. Makkelijk op te zetten, maar toch stormvast. Volstrekt waterdicht, maar toch met voldoende ventilatie. En het moet ook nog betaalbaar blijven. Afijn, u snapt het: het blijft schipperen.
Kijkt u eens uitgebreid rond. Probeert u zich voor te stellen hoe het er uit zou zien met niet alleen uzelf, maar ook alle uitrusting. En vooral: hoe het eruit zou zien als u er een hele dag in moet bivakkeren, bij stromende regen.
Ik zou zelf een lichte voorkeur hebben voor meer ruimte in de voortent, dan kunt u daar uw vieze schoenen, natte jassen en idem rugzak in kwijt, zonder dat de slaaptent (al te) nat wordt.
Wat u ook kiest: zet hem van te voren een paar keer op, zodat u precies weet wat u in welke volgorde moet doen. Als u dat moet gaan uitproberen als u bekaf bent, gaat het geheid mis. U moet het bij wijze van spreken met uw ogen dicht kunnen doen. Nog een tip, een vrij dringende zelfs: strijk de naden dicht. Aannemelijk is dat uw tent van nylon zal zijn, en de gestikte naden leveren kleine gaatjes in het doek op. (Bij katoen zwelt dat weer dicht, maar nylon is niet elastisch.) Koop er gelijk een flesje naadverdichter bij (een soort bandenplakspul) en smeer daar alle naden mee dicht. Vergeet niet op dat ook bij de bodem te doen. Het is ook nuttig om voordat u aan een flinke wandeling begint, de tent nog even op te zetten en na te lopen op half doorgesleten lijntjes, aanwezigheid van pennen etcetera.
Een kritisch punt is de mate van waterdichtheid van het grondzeil. Bij lichte tentjes wil dat nog wel eens niet optimaal zijn. Een paar vuilniszakken eronder schelen een hoop en wegen bijna niets. Als u of safe wilt spelen, neemt u een stukje bouwplastic, maar dat is wel weer een paar ons extra. (Ik heb dat gratis gekregen, kwam langs een bouwwerk waar men steigers ermee aan het inpakken was. "Een stukkie van 2 bij 2? Kijk maar effe in die container.") O ja, een paar meter scheerlijn is ook nooit weg, als waslijn, als extra lijn als het gaat stormen, en als reserve.
Bekijk de meegeleverde pennen kritisch. Ze willen nog wel eens wat aan de lichte kant zijn. Als u denkt dat u met harde bodems te maken krijgt, zijn rotspennen (spijkers met aangelast dwarsstukje) te overwegen. Qua gewicht zijn ze in het nadeel, maar u krijgt ze (met genoeg kracht) in elke bodem gemept. En als het eenmaal echt gaat waaien, is dat een hele geruststelling.
De stokken: de meeste trekkerstentjes hebben boogstokken. Veel ruimte per gewichtseenheid, maar als zo'n ding het begeeft hebt u een probleem. Er zijn losse buisjes te koop waarmee u een breuk kunt spalken. Aluminium is te prefereren boven glasvezel: bij lage temperaturen wordt dat laatste nogal bros.
Hoewel nylon tenten wat minder kwestbaar zijn voor vocht, is het een goed idee om een natte tent zo gauw mogelijk goed te laten drogen. (En een tent is 's ochtends altijd nat.) Scheelt fors in de levensduur.
Uiteindelijk zult u voor een tweepersoonstent toch gauw in de buurt van de 4 kilo uitkomen. Het is niet anders: het is wel uw huis. (Die 4 kilo is best terug te brengen tot 2,5, maar dat kost dan wel veel geld... aan het eind van de gewicht/prijs-curve zit u op een euro per bespaarde gram. Ik heb inmiddels een shortlist van voor mij ideale tenten; nu nog de 700 euro die ze kosten bij elkaar zien te harken....)
Uw slaapzak zal de meeste ruimte innemen, maar een comfortabele slaapzak maakt wel het verschil tussen uitgerust aan de volgende dag beginnen, of gammel van start gaan en nog gammeler eindigen. De meeste slaapzakken zullen een kunststof vulling hebben: bevalt mij goed. Een wasbeurt van te voren zorgt ervoor dat de vezels hun maximale omvang herkrijgen, en dat scheelt weer een paar graden. Ik ben inmiddels van de ex-legerslaapzak (die ik in de vorige versie van deze pagina beschreef) weer overgestapt op een mummie-slaapzak met kunststofvulling: toch weer comfortabeler bij lage temperaturen. (Tja, het wil in Nederland op de raarste momenten tegen nachtvorst aanzitten. "Aan de grond," zeggen de meteorologen dan. En dat is precies de hoogte waarop je als kampeerder verkeert.)
(Dumpzaken zijn overigens best interessant om eens binnen te stappen. Ik heb de indruk dat je waar voor je geld krijgt, maar dat het niet super-lichtgewicht is.)
Matje: ik heb de indruk dat het hier met name gaat om de stevigheid, dus de mate waarin stenen en dergelijke "afgevlakt" worden. Een matje dat zo dik is dat het echt zacht ligt, zal vermoedelijk te omvangrijk zijn. Onze ervaringen met self-inflatables zijn zo-zo: vrij zwaar, en niet echt beter dan een goedkoop rechttoe-rechtaan gesloten matje. Let even op: in de winkel zijn ze vaak zo strak opgerold dat u dat zelf later niet meer voor elkaar krijgt. En het is dan een hele bult op of aan uw rugzak. Stop het ding in een vuilniszak: aan een natgeregend matje hebt u niet veel.
Ook zo'n persoonlijke kwestie: het ding is een verlengstuk van uzelf, en met name van uw rug, uw schouders en uw heupen. Eigenlijk zou je een rugzak moeten passen met alles erin en erop wat u denkt mee te nemen, maar weinig verkopers zullen zitten te wachten op een uitdragerij. (Aan de andere kant: als iemand het zo serieus neemt zou het ook wel eens zo kunnen zijn dat hij niet kijkt op een tientje...)
Beginnen we met het goede nieuws: op het gebied van rugzakken is er in een paar decennia een hoop vooruitgang te melden. Als ik mijn nieuwe rugzak vergelijk met mijn vorige (25 jaar oud) dan is deze een stuk comfortabeler. Dikkere draagbanden, brede heupriem, flexibel frame dat de hele rug bedekt... allemaal zaken die aan het eind van een etappe alle verschil maken.
Probeert u zich in elk geval voor te stellen wat u er in zou doen en wat waar terecht zou komen. De tent en het matje zullen waarschijnlijk buitenop komen: zitten er daarvoor riemen aan? Wat voor dingen zult u vlak bij de hand willen hebben: is daar een apart onder- of bovenvak voor?
Het algemene idee is dat het gewicht zo egaal mogelijk over schouders, rug en heupen verdeeld wordt: sluit dat goed aan? (Dat betekent overigens ook dat u op uw rug flink zult zweten: heb ik nog geen oplossing voor kunnen bedenken.) Mocht uw lichaamslengte afwijken van het gemiddelde: zijn de diverse banden voldoende verstelbaar?
Hoewel een rugzak niet zo erg ingelopen hoeft te worden als nieuwe schoenen, is het een goed idee om het ding een keer of wat te vullen met alles wat u denkt mee te nemen, en een een dagtocht mee te maken. Na verloop van tijd zult u toch merken dat de indeling toch anders moet. De algemene regel is dat de zwaarste dingen zo dicht mogelijk tegen uw rug aan en zo hoog mogelijk moeten zitten. Of dat helemaal lukt hangt uiteraard van de concrete situatie af.
Of u een rugzak een beetje redelijk gepakt hebt merkt bij het omhijsen van het ding. Als hij een hevige neiging heeft om te gaan kantelen als u er één schouder in hebt, betekent dat dat het zwaartepunt behoorlijk hoog zit. En dat was de bedoeling.
Tenzij u redelijk zeker weet dat u de warme hap elders kunt betrekken, zult u iets moeten meenemen om op te koken. Camping Gaz is het bekendste. Overal verkrijgbaar, en niet al te duur. Nadeel: zo rond het vriespunt bakt het er niet veel meer van. Een benzinebrander heeft dat nadeel niet, maar u zit met zwaardere brandstof en stank. En het aansteken van zo'n ding is lastig. (Daar zult u echt op moeten oefenen.) Ook is een benzinebrander moeilijker regelbaar: als hij eenmaal aan de gang is wil hij steeds harder.
Ik zou zeggen: hou het op Camping Gaz tenzij u denkt dat het echt ruig gaat worden.
Als u niet bekend bent met de aanschaf van buitensportspullen zult u zich wellicht afvragen waar u op moet letten. Hoewel het vaak een kwestie is van persoonlijke voorkeur, kunnen ervaringen van anderen wellicht nuttig zijn. Op de Hiking Site (www.hikingsite.nl) van Raymond Koome kunt u, na enig doorklikken, een grote collectie gebruikerservaringen vinden, op allerlei gebied. Ik kwam zelfs mijn tentje erin tegen, en ik kon me vinden in wat erover geschreven werd. ("je moet geen claustro hebben"). In elk geval nuttig om eens langs te lopen om te zien waar u zoal op zou moeten letten. En de rest van de site is trouwens ook zeer de moeite waard.
Goedkoop is duurkoop, enzovoorts. Aan de andere kant: je kunt gemakkelijk overdrijven. Misschien is het nuttig om te benadrukken dat goed onderhouden buitensportspullen lang meegaan. Mijn brandertje heb ik van mijn ouders overgenomen, die zijn er nog mee op huwelijksreis geweest. Het lijkt onverstandig om op een tent al te zeer te beknibbelen. U kunt best een ding uit de opruiming kopen (als het model u geschikt lijkt, maakt het niet uit dat het overjarig is) maar ik zou dat toch wel in een typische buitensportzaak kopen. Maar dat neemt niet weg dat u de budgettaire kant best mag laten meewegen. Een suggestie: op de OpPad-beurs (wordt elk jaar in maart of zo gehouden) plegen buitensportzaken overjarige modellen met flinke korting weg te doen. En tentenzaken hebben zo in de loop van het voorjaar nog wel eens weekends waar ze hun collectie showen, en dan worden showmodellen soms voor een habbekrats weggedaan. Zelf afbreken en meenemen, en de garantie is vervallen door het sluiten van de koop. Maar een collega duikelde wel zo een tentje op voor 30 euro.