Ik ben weliswaar net een paar weken terug van vakantie, maar het lijkt mooi weer te worden, en ik heb nog een berg vrije dagen, en ik heb een boekenbon omgezet in het boekje over het Oosterscheldepad... Afijn, het lukt net om er drie dagen tussenuit te knijpen. Van Yerseke naar Burgh-Haamstede, in drie dagen.
Dinsdag 2 september 2003
06.45 M. zet me op het busstation af. Ik heb de bus van 10 voor zeven naar Utrecht, en vandaar per trein naar Rotterdam. In Roosendaal raak ik de opgebouwde tijdwinst weer kwijt; ik neem een kopje koffie in de stationsrestauratie. Jaren geleden dat ik dat gedaan heb, het kost inmiddels EUR 1,55, maar het is wel buitengewoon lekker. De menukaart vermeldt als weekspecialiteiten achtereenvolgens: kalfsragout, kip pilaf met witte rijst, boeuff stroganoff, kip Bombay, kip in kerriesaus met nasi, en paella. Helaas, ik heb mijn eigen foerage bij me.
10.15 Ik vertrek vanaf station Kruiningen-Yerseke. Onderweg word ik ingehaald door een tankwagen met azijn. De vraag wie er behoefte heeft aan zoveel azijn wordt even later beantwoord: de firma Roem van Yerseke, bekend van mosselen in het zuur. Ik loop genoeglijk deels langs de dijk, en deels langs akkers en weilanden, via Wemeldinge, Kats en Wilhelminadorp naar Goes. Onderweg schrik ik me rot van een stel fazanten, die een meter van me vandaan met veel kabaal uit een bosje opvliegen. De markering is voortreffelijk. Bij Kats laat ik de route echter even voor wat het is: ik zou een vers geasfalteerd fietspad moeten oversteken: daar waag ik mijn gloednieuwe schoenen niet aan. Het lopen gaat overigens zo goed dat ik besluit verder te gaan dat Kats, dat ik als pleisterplaats had bedacht. Dan zit ik me op de camping alleen maar te vervelen.
17.45 Ik kom aan op Camping Fruitzicht, even achter Goes. De naam klopt: fruit waar je ook kijkt. De risotto con funhi ziet er niet dramatisch uit, beetje grijze prut, maar smaakt niet slecht.
20.45 Het begint donker te worden, en het wordt vooral vochtig. Ik besluit m'n nest op te zoeken. Ik heb er, als ik het goed tel, 34,5 kilometer opzitten, wat volgens mij een nieuw persoonlijk dagrecord is.
Woensdag 3 september 2003
07.00 Ik word na een opvallend geslaagde nacht wakker, meestal is het minder op dit dunne matje. Om 07.30 ben ik weg. Via Wolphaartsdijk loop ik naar de Zandkreekdam. Ik neem een pauze, ook om de tent te laten drogen. Elke druppel water die nu verdampt hoef ik niet meer mee te slepen. Even later kom ik een bijna blinde wandelaar tegen die dezelfde route volgt. Hij heeft de beschrijving op een bandje ingesproken, en verlaat zich vrijwel geheel daarop. Hij heeft eerst, in stukjes, het Grenslandpad gedaan, en begint nu hieraan, met een overnachting in Wissenkerke. Ik: "Ik vind het een hele prestatie van u, als ik dat mag zeggen." "Dat mag u." We komen elkaar die dag nog diverse malen tegen.
Het lopen gaat wat moeilijker dan gisteren. Kwestie van gebrek aan echter conditie? Leeftijd die gaat meespelen? Gewoon doorgaan.
12.00 In Colijnsplaat doe ik nog wat boodschappen en schrijf ik een paar ansichtkaarten. Mijn medereiziger zit op een terrasje te lunchen. Toen we elkaar een half uur eerder tegenkwamen aan de voet van de Zeelandbrug, stelden we vast dat we allebei fors voorlagen op het schema. Op die manier zouden we uren te vroeg op onze bestemming zijn.
15.30 Twee fietsers stoppen bij me: ze hebben me gisteren ook al opgemerkt. "Stuur maar een kaartje als je in Compostella bent gearriveerd." Ik vrees dat het schema niet zover reikt... Even verderop vragen twee mensen me of ik weet wat voor beesten daar op de grond liggen. Zover reikt mijn kennis nog wel: mosselen en oesters; meeuwen bikken ze los, vliegen ermee weg, laten ze vallen, en eten de inhoud op. "Dan zitten wij een tijd met een zakmes te urmen." "Ja, en wij kunnen niet eens vliegen ook."
16.00 Wissenkerke. De camping die ik in gedachten had blijkt vol te zijn. Ik val terug op de laatste camping voor de Oosterscheldedam: camping Anna-Friso. Op het eerste gezicht een kampeerfabriek met stacaravans, maar er blijkt ook een zeer redelijk trekkersveldje te zijn. Zo langzamerhand niet echt goedkoop meer; ik vind 10 euro voor een piepklein tentje toch redelijk aan de prijs. Ik neem graag aan dat de automatische schuifdeuren in het sanitair ergens van betaald moeten worden, maar ik ben toch best in staat om een deur zelf open en dicht te doen?
17.35 Tent staat, blikje pils gaat open. Ik zit, in een redelijk zonnetje, met een zakje zoute pinda's erbij, toch helemaal niet slecht zo. Nalopen van de kaarten leidt tot een dagtotaal van 33,5 kilometer. De voeten houden zich prima, en al helemaal als we bedenken dat dit op de nieuwe, vrijwel ongebruikte schoenen is gedaan. De prut (mexicaanse rijst van Lidl) komt niet verder dan een dikke soep, maar is zeer eetbaar.
Donderdag 4 september 2003
Dit wordt duidelijk de minst interessante dag: gewoon straight omhoog langs de Oosterscheldedam naar Burgh-Haamstede. Ik word om 7.10 wakker, maar weet mezelf eerst om 7.30 tot opstaan te bewegen. Om acht uur ben ik weg, en verder is er niet zoveel bijzonders te melden, behalve dan dat ik over een civieltechnisch werk van de eerste orde loop. Ik heb, na iets van 14 kilometer, de bus van 11.30 van Burgh-Haamstede naar Rotterdam Zuidplein, wat een hele reis blijkt te zijn. Vandaar zonder spectaculaire gebeurtenissen terug naar huis. Tenminste, dat in de trein iedereen om me heen zit te bellen is niet spectaculair te noemen, heden ten dage. Thuis heeft M. boontjes en biefstuk voor me. Lekker!
Conclusie: mooi pad, uitstekend gemarkeerd, inclusief net dat extra herhalingsteken dat de boodschap "u zit nog steeds goed" afgeeft. Afwisselend landschap. Voldoende campings, maar het is wel duidelijk een toeristisch gebied. Duurder, en een telefoontje vooraf lijkt hier toch wel aan te raden. (Het gaat weliswaar tegen mijn gevoel in om een camping te moeten reserveren, maar ja. Wildkamperen zou hier wel eens heel erg not done kunnen zijn.) Behalve in de onmiddellijke omgeving van toeristische trekpleisters is het even rustig als op andere LAW-paden, en ach, zo erg zijn fietsende vutters ook niet.
Dat ik nu 30 kilometer per dag liep is overigens niet vereist: er zijn zoveel campings dat etappes van 20 of 25 kilometer ook heel goed te plannen zijn.