DORDRECHT - De Tourzege van
Jan Janssen in 1968 zette Peter
Schilthuizen in vuur en vlam voor
de wielersport. Hoewel de sport
in huize Schilthuizen toch al een
voorname plaats innam, verloor
hij door het succes van de gebrilde Nootdorper, zoals Janssen in
die dagen te pas en te onpas genoemd werd, Zijn hart definitief
aan het cydisme.
Vooral de koers der koers, Le
Grande Boude, boeit hem in hoge
mate en doet jaarlijks zijn wieIerhart feller kloppen. Ofschoon hij
in Europa tal van koersen in stad
en land bezoekt, inspireerde de
Tour hem toch hoofdzakelijk tot
het schrijven van wielerboeken.
Hij debuteerde. in 2002 bescheiden met het boekje 'De dood
of de gladiolen'. In 2003 verscheen 'De man met de hamer' en
vorig jaar rolde 'Bloed, zweet en
tranen'van de pers. Zijn twee
laatse, prettig leesbare en laagdrempelige boeken kregen de nodige aandacht in de media en werden door het wieIerminnende publiek goed ontvangen.
Ofschoon hij in 2004 stelde dat het geen wet van Meden en Perzen is dat er voortaan elk jaar een boek van zijn hand zal verschijnen, werd afgelopen zaterdag op
de wielerbeurs Cyclafric in het Belgische Bruggenhout zijn vierde boek met als titel, De Tour
wacht op niemand gepresenteerd
Waarmee Schilthuizen dus debuteert op de Belgische boekenmarkt evenals zijn vorige boeken verloochent de aan het wielrennen
verslaafde publicist zijn afkomst
niet. Derhalve komt zijn geboorteplaats Dordrecht in meerdere
hoofdstukken aan bod. Wie op
zoek gaat naar het Dordtse en regionale element in de vierde bundel van de 44-jarige Schilthuizen
wordt in één van de 42 korte verhalen onder meer geconfronteerd
met zijn vroegere godsdienstleraar De Zeeuw. Een man, die bij
menig Dordtenaar van Schilthuizens leeftijd stellig herineringen oproept. De al jaren in Nieuwerkerk aan den IJssel woonachtige journalist - geen
wielerjournalist - Schilthuizen
verhaalt ook over een ontmoeting met de Belgische renner
Walter Godefroot in een interieurzaak in winkelcentrum Sterrenburg. Ook gaat zijn herinnering terug naar de start van een
etappe in de Ronde van Nederland op de Dordtse Spuiboulevard. Wijlen Eer Dolman, die op
een clubwedstrijd van de Dordtse
rennersclub De Mol onverwacht
zijn opwachting maakt, wordt
eveneens aan de vergetelheid
ontrukt.
Maar de grootste en beroemdste etappewedstrijd ter wereld, boordevol heldendom en bijna mythische Iegenden, vormt net als in zijn
voorgaande pennenvruchten toch de hoofdmoot in 'De Tour wacht op niemand', Met weemoed denkt
Schilthuizen terug "aan de colombiaanse klimgeit Lucho Herrera
en haalt jeugdherinneringen op
aan de eind vorig jaar overleden
Gerrie Knetemann. De Kneet pende op een door Schilthuizen als
klein zenuwachtig ventje nerveusvoorgehouden papiertje het
woord 'Kneetje!. Een tastbare
herinnering aan de geboren Amsterdammer, die later bij een
brand in de kelderbox tot verdriet
van de schrijver verloren is gegaan.
De naam van Gerrie Knetemann wordt door Schilthuizen
ook in verband gebracht met het
veelal in de Kneetstory gebezigde
woord mongolenwaaier. Schilthuizen verdenkt Knetemann er
sterk van dat hij het woord verzonnen heeft. Wat een mongolenwaaier precies is, waarom de
Tour een komkommer is en wat
Theo van Gogh had met wielrennen legt Schilthuizen eveneens
uit.
In de epiloog van het vlot geschreven 256 bladzijden tellende
boek belijdt hij zijn passie voor
zijn sport en Iaat hij zijn hart
spreken als wielersupporter. Hij
besluit met de zinnen: De Tour
wacht op iemand... Wat mij betreft is zijn naam: Thomas Dekker.
'De Tour wacht op niemand': Peter Schilthuizen. Uitgever: Blad , Nieuwerkerk aan den IJssel. Prijs 10,95 euro. IBSN:90-77376-04-6. Landelijk verkrijgbaar in de boekhandel of via de uitgever.