Op reis met de Anastasis –
Mijn opa in Sierra Leone
De boot vaart
uit
22-10-2002



Deze zondag is een speciale dag want vandaag
gaan we weer terug naar Amsterdam om mijn opa uit te zwaaien. Vandaag gaat de
boot vertrekken en van Amsterdam via IJmuiden
naar Tenerife.
Tenerife is één van de Canarische eilanden. De boot
gaat daar heen omdat sommige mensen van de boot vakantie krijgen.
Van Tenerife gaat de boot door naar Gambia.
Als we op de kade komen worden we tegen gehouden door iemand op de loopplank.
Waarom weten we niet maar we mogen nog niet aan boord. Later komt opa ons
ophalen en na een half uur mogen we toch weer aan boord. We doen niet zo veel
meer en iedereen is bezig om zich klaar te maken voor de reis.
Als het één uur is nemen we afscheid en zwaaien we vanaf de kant.
Opa gaat nog een oefening voor de reddingsboten doen en wij zoeken verderop in
Amsterdam bij de pont over het IJ een plaatsje om hem later uit te zwaaien.
Hier eten we de bevroren boterhammen met ei van oma op. Oma dacht, ik houd ze
lekker vers uit de vriezer en nu kauwen we met zijn allen ijsblokjes. Toch zijn
ze lekker.

Om drie uur zijn we weer terug bij de boot en
zien we dat de sleepboot en de duwboot aan komen varen. Ook komt een boot van de
havendienst aanvaren en als na een hele lange tijd alle trossen los zijn
gegooid wordt de boot van de kant af getrokken. Als de boot gaat varen gaat
alles heel snel en begint de boot van de havendienst met de brandwaterkanonnen
te spuiten. Een mooi gezicht en iedereen moet huilen. Het is net het vertrek
van een radarboot in de vorige eeuw.




Nu moeten we nog snel opschieten want iedereen
moet plassen en de boot gaat heel hard. Papa gaat met een noodvaart door
Amsterdam en eindelijk komen we bij de goede afslag maar daar rijdt hij
voorbij. Een heel eind verder vinden we nog een plekje vlak bij het water maar
hier staat een groot hek voor de windmolen. Er staat nog een andere auto en
papa rijdt met een harde vaart door een baggerbak naar de waterkant. Bijna
staat hij vast in de modder en gelukkig komen we er nog net doorheen.
Daar staan we dan aan de waterkant en de boot komt er net aan.
Gelukkig net op tijd. We
toeteren met de auto en knipperen met de lichten en op de boot
beginnen een hoop mensen terug te zwaaien. We zien steeds andere mensen die op
opa lijken en we denken dat we naar de goede hebben staan zwaaien.
Dan is de boot weg en rijden we weer via de file terug naar huis. Wachten tot de eerste e-mail van opa komt.

20 oktober: mijn opa gaat op
de boot
28-10
Tenerife
08-11
Gambia
Webslave-René Nieuwenkamp r.nieuwenkamp@hccnet.nl www.nieuwenkamp.net