Ten aanzien van lettertypen hebt u enige zeggenschap over wat er in de browser te zien is, maar niet al te veel. Deze uitspraak vraagt om een toelichting, realiseer ik mij. Het zit zo: wil een computer een tekst in een opgegeven lettertype weergeven, dan moet dat lettertype op die computer aanwezig zijn. Er zijn honderden lettertypen, maar er zijn er een paar die op zowat elke pc zitten, gewoon omdat ze met het besturingssysteem meegeleverd werden. Een daarvan zal in de browser zijn ingesteld als het standaard-lettertype. Als u als HTML-auteur geen bepaald lettertype opgeeft, wordt dat gebruikt. Als u wel een bepaald lettertype opgeeft, wordt dat gebruikt, als dat tenminste aanwezig is. Zo niet, dan valt de browser terug op het standaard-lettertype. Dat betekent, bijvoorbeeld, dat als u uw bezoeker eens lekker wilt laten griezelen met het lettertype Frankenstein, dat vermoedelijk niet zal werken.
Er is enige consensus over wat er wel aanwezig pleegt zijn op een pc:
U geeft het letterype op met de tag <FONT FACE="naamvandeletter"> [tekst in dat lettertype] </FONT>.
(Ha, kijk, daar hebben we nou een voorbeeld van een "attribuut": u geeft behalve aan de tag een bijzonderheid mee, te weten welk lettertype hij moet hebben. En zeg nou zelf, alleen maar zeggen dat hij "een lettertype" moet hanteren zonder te zeggen welk lettertype, daar kan geen browser mee uit de voeten.)
Even voor de duidelijkheid: hier moet u het "dubbele aanhalingsteken" gebruiken, niet twee enkele aanhalingstekens achter elkaar. Dat geldt voor alle attributen. Enkele aanhalingstekens worden niet herkend, met als gevolg dat de betreffende opdracht genegeerd wordt.
De code <FONT FACE="arial">dit is arial</FONT> leidt tot: dit is arial.
Lettertypes zijn een kwestie van leesbaarheid en in hoge mate van persoonlijke voorkeur. Arial maakt een wat modernere indruk dan Times New Roman, maar ik vind hem wat minder goed leesbaar. Courier pleegt gebruikt te worden voor situaties waarin een interactie met een computer gesimuleerd wordt:
"U typt nu de volgende tekst in: dit is gebruikersinvoer".
Ik heb hierboven dus 3 standaardlettertypen genoemd. Ik hoef u niet te vertellen dat er honderden lettertypen in omloop zijn. Soms sluipt zo'n ding ongemerkt uw pc binnen, op de rug van een document of een mailtje. (Ik heb bijvoorbeeld geen idee hoe de volgende lettertypes op mijn pc verzeild zijn geraakt: Blackaddder ITC, Chiller, Gigi, PMingLiU... heeft een van mijn huisgenoten een suggestie?) Dat betekent dat er een gerede kans is dat een populair lettertype als Verdana aanwezig is op de pc van uw bezoeker. Maar u kunt er geen staat op maken. Aan de andere kant: dan pakt diens browser gewoon wat anders. Uw bezoeker ziet dus wel uw tekst, maar als u voor het effect van uw site afhankelijk bent van verschillende lettertypes loopt u de kans op "niet goed overkomen".
Voor het ogenblik zou ik u adviseren het bij een van deze drie lettertypes te houden. Verderop, bij het stuk over Style Sheets, zal ik u laten zien hoe u een lettertype-plus-alternatief kunt opgeven. Maar dat komt dan wel.
U hebt gezien dat u koppen in de maten 1 tot en met 7 kunt specificeren. Met lettergrootten kan dan ook, maar daar loopt de nummering net andersom. (Waarom? Geen idee.) De standaard-grootte is 3. Een paar voorbeelden:
Dit is grootte 2.
Dit is grootte 3.
Dit is grootte 4.
De code van de laatste regel is dus <FONT SIZE="4">Dit is grootte 4.</FONT>.
Ook hier kunt u lettergrootten, lettertypen, vet en cursief met elkaar combineren, zo lang u maar de volgorde van de sluittags in de gaten houdt.
U voegt aan het bestand een alinea toe omtrent de verenigingsavonden: men komt elke donderdagavond bij elkaar in het clubhuis, Leen van Meerderveurt 144S te Den Haag. Die zin komt in Arial te staan.
En dit zou het resultaat moeten zijn:
U kunt nu verder naar Kleuren.