Stel, we willen op wetenschappelijke wijze zeggen dat water kookt bij 100 graden. Dat kan dus als "H2O kookt bij 100o", maar dat staat niet mooi. Met de volgende tags wordt het fraaier.
Deze tag laat de gemarkeerde tekst "een halve regel zakken". De syntax is <SUB>dit is lager</SUB>. In veel gevallen zult u dit willen combineren met een wat kleiner lettertje, omdat de "2" in "H2O" wat kleiner geschreven pleegt te worden. Dat kunt u doen met de tag <FONT SIZE="-1">klein lettertje</FONT>. U gebruikt hier dus een relatieve aanduiding: het te hanteren font moet één maatje kleiner worden dan het hiervoor gebruikte font.
Op ongeveer dezelfde manier kunt u tekst ook een halve regel omhoog schuiven. Dat gaat met de tag <SUP>dit gaat omhoog</SUP>, een afkorting van "superscript". En ook daar kunt u de lettergrootte gelijk meenemen: <SUP><FONT SIZE="-1">klein lettertje, omhoog</FONT><SUP>.
Het effect van deze tags is dus dat H20 kookt bij 1000.
Wetenschappelijke stukken zijn niet compleet zonder een kluit voetnoten. (Of eigenlijk eindnoten, want HTML werkt nu eenmaal niet met losse A4-tjes.) Die kunt u met een combinatie van inmiddels bekende tags construeren. (Uiteraard gaat het niet zo comfortabel als met een tekstverwerker, die zelf nummers bijhoudt en aanpast. Het blijft handwerk.) U zet het voetnootnummer in de tekst, met de superscript-tag en het kleinere lettertje. Onderaan de tekst zet u een streep. Of dat over de hele breedte is of gedeeltelijk mag u zelf weten. Daaronder weer met superscript het voetnootnummer, en daarachter de tekst van de voetnoot.
U kunt nu naar Lichtkranten