De vakanties staan weer voor de deur. (Het is nu eind juni 2002.) Als u iets hebt geboekt met volpension, hoeft u niet verder te lezen. Als u zelf voor het maken van uw eten moet zorgen, is dit wellicht een mooie gelegenheid uw egaa eens te ontlasten. Aan de andere kant: als u, tot de doelgroep van dit werkje behorend, ook nog eens een keer op een campinggaz een maaltijd in elkaar moet sleutelen, is dat niet echt makkelijk.
Ik ga hier geen complete recepten geven, maar ik beperk me tot een handvol tips. En die moet u dan zelf maar aan uw eigen situatie aanpassen. Ik ga er dus van uit dat u gaat kamperen, maar daar zijn ook weer gradaties in. Als u een compleet ingerichte bungalowtent van Eurocamp of zo hebt, met koelkast, vierpitskookstel en pannenset, kunt u vrijwel hetzelfde doen als u thuis zou doen. Als u in een huisje zit geldt hetzelfde. (Of niet doen... maar dan las u dit niet.) Maar als u op twee gasjes bent aangewezen, met dunne aluminium pannetjes waarin alles voortdurend lijkt aan te branden, dan hebt u toch met een heel andere situatie te maken.
U zult ongetwijfeld heerlijk eten, maar dat neemt niet weg dat u na een paar weken de sudderlap en de bloemkool kunt gaat missen. Hebt u wat om naar uit te kijken als u, onmiddellijk na de grens, weer in de file terechtkomt.
Een apart probleem wordt gevormd door gezinsleden die zich er niet bij wensen neer te leggen dat het favoriete voer ter plaatse nu eenmaal niet te krijgen valt, en dat ze het gewoon met het hier en nu verkrijgbare brood, kaas en wat dies verder zij moeten doen. Ook over de drinkbaarheid van gesteriliseerde melk zijn interessante discussies te voeren. Eventueel zoudt u kunnen uitwijken naar cornflakes of zo. Het argument dat het Europees Burgerschap de verplichting met zich meebrengt lokale kaas ten minste eens te proberen maakt merkwaardig weinig indruk. (Dit is overigens geen pleidooi om alles wat u consumeert mee te slepen. Of u moet al naar Antarctica gaan in plaats van naar Antibes. Elke Gendarme kan sappige verhalen vertellen over Nederlandse caravans die bezweken onder het gewicht van 500 liter meegesmokkeld mineraalwater.)
Recent zelf ontwikkeld, voor als u er met de rugzak op uittrekt en elke gram telt: 200 gram macaroni, zakje nasikruiden (Inproba is het goedkoopst), ons boerenmetworst in stukjes. In een halve liter water kieperen en opzetten. Koken tot macaroni ongeveer gaar, het is dan een soort dikke soep geworden. Als u maar lang genoeg gewandeld hebt, is hij vanzelf lekker. Tip voor accomodaties: de paalkampeerterreinen van Staatsbosbeheer. Een uitvinding!
Wat u ook heel goed kunt doen, zijn zakken rijst-met-kruiden (en enig gedroogd vlees) waar alleen maar water bij hoeft. Kwestie van pak open hakken met het padvindersmes, in de pan, water erbij, en een paar minuten doorkoken. Mijn ervaring is dat een tweepersoonsportie beslist niet te veel is voor één persoon. Bij Lidl hebben ze diverse smaken.
Anyway, een prettige vakantie toegewenst!
Tja, ik denk dat eten in de lucht tegenwoordig wat lastig is, en dat zelfs het meenemen van een flesje water al op bezwaren stuit. Ik heb de tekst die hier eerst stond (over zelf eten meenemen bij budget fliers) dus maar verwijderd. Ik zou zeggen, eet voor het inchecken. Misschien toch een argument om iets minder te vliegen, ook veel beter voor het milieu.
Een van mijn correspondenten wees me er op dat ik het hier nog niet over gehad had: eten in de trein. En dan, uiteraard, over langere afstanden. Niet het traject Amsterdam Zuid-Amsterdam Bijlmer ArenA. (Maar misschien weer wel iets voor een rustig boemelend traject, Nijmegen - Venlo, alias de Maaslijn, en onder echte spoorgekken bekend als de Heilige Lijn.)
Eerst maar eens een paar citaten. "A waiter with polished heels clicked to attention and offered the service of the dining car for lunch." (Eris Robson, in Great Railway Journeys of the World BBC, 1981, p. 181)
Klinkt goed, maar we zijn er nog niet. "Burned fish. A tiny portion of roast beef. Courgette, burned and soggy, cold potatoes, stale bread, and for this I was charged forty-five, I repeat, forty-five-" (Paul Theroux, The Great Railway Bazaar, 1975).
Conclusie: ook de aanwezigheid van restauratieve voorzieningen garandeert geen adequaat gevulde treinreizigersmaag. Nog daargelaten dat het tegenwoordig vermoedelijk een kostbare liefhebberij is. In Nederland reikt de service trouwens sowieso niet verder dan koffie, een broodje ham of kaas, en verder wat koekachtige constructies.
Ergo, u doet er verstandig aan om op safe te spelen, en uw eigen catering te spelen. Qua warme dingen zal het even wat minder zijn. Een thermos koffie of thee is wel handig. (Zo'n 0,5-liter thermos hebben ze bij zaken als Blokker en zo voor een paar euro, en hoewel ze niet echt fantastisch zijn blijft spul er wel een paar uur redelijk warm in.
Verder wordt het eigenlijk een soort picknick op rails. Broodjes: prima, maar let even op met vleeswaren als het erg warm is. Kaas: Nederlanders gaan zweten als het heet wordt, en Nederlandse kaas ook. Franse kaas lijkt daar toch wat laconieker onder te zijn. Verder is een gekookt ei best lekker. En een gebraden kippendrumstick. Een bakje sla (zie de Proxy Hedge Sla in Brood mee) kan ook heel goed. Pakjes jus d'orange (of mutivitamine) voor een opkikker als na een paar honderd kilometer de flauwheid toeslaat. Als het heet is, is een thermos met Gazpacho met een paar ijsblokjes misschien best lekker, maar het zal van de kwaliteit van het spoor en het rollend materieel afhangen of het verantwoord is om dat tijdens de rit te nuttigen. Over alcohol zullen ze tegenwoordig waarschijnlijk moeilijk doen, dus in een voorkomend geval zult u voor camouflage moeten zorgen. (Maar hoe iemand aan de buitenkant zou moeten zien wat de inhoud is van een niet-doorzichtige bidon-met-drinktuit waar iemand die zich netjes gedraagt af en toe een slokje uit neemt om zijn vochtbalans op peil te houden...)
Als u de gelegenheid hebt om zo'n isolatietas mee te nemen, plus een paar koelelementen, denk ik dat u meerdere uren van koel genoeg voer verzekerd bent. Het gros van de treinen heeft tegenwoordig airco, dus van die tropische toestanden hebt u waarschijnlijk niet meer. Misschien is het wel nuttig, los van dat isolatie-gedoe, om uw foerage in een apart tasje te doen. Sommige treinen -in elk geval die Franse hogesnelheidstreinen, Thalys, TGV, Lyria en hoe ze verder heten- verwachten dat u uw koffers in een apart rek zet, en dan zou u dus voor elk wissewasje weer dat ding moeten opspitten.
Als u de hele collectie voer in allemaal aparte pakjes inpakt in aluminiumfolie, sluit ik niet uit dat u na enige tijd de aandacht zult trekken. Best mogelijk dat dat tot interessante conversaties leidt.