Iglo bouwen

Een vaardigheid die u vast nog niet beheerst... Overgenomen uit Op Pad (www.oppad.nl), het blad van de ANWB voor wandelaars en fietsers, aflevering van december 2000/januari 2001.

Sneeuwoppervlak aanstampen met ski's of sneeuwschoenen. Aanstampen met schoenen levert ongelijkmatig samengepakte sneeuw op, die niet goed bruikbaar is. Aanstampen hoeft niet wanneer je door de wind samengepakte sneeuw hebt. Voor een tweepersoons iglo ongeveer 5x8 meter.
Sneeuwoppervlak een half uur laten rusten (de sneeuw moet aanvriezen in de nieuwe structuur).
Een rij blokken zagen (50x30x20 cm) uit het aangestampte oppervlak, deze overeind zetten en nogmaals laten aanvriezen (een kwartier). Dit levert verrassend stevige blokken op. Deze handeling herhalen.
Op de plek waar de iglo komt staan, met een skistok een cirkel uitlijnen, met een diameter van 2 meter.
De eerste serie blokken op de cirkel plaatsen, iets naar binnen hellend en aaneengesloten. De cirkel altijd van binnenuit bouwen.
Zaag de eerste vier blokken van de onderste cirkel in schuine lijn weg: vanaf de sneeuwbodem tot aan de bovenkant van het vierde blok in oplopende lijn. Zo ontstaat bij het opstapelen de vorm van een slakkenhuis.
Van groot belang is het schuin naar binnen laten hellen van de sneeuwblokken, iedere nieuwe ring iets meer. Om te voorkomen dat de blokken naar beneden storten, is er de wet van de iglobouw: zorg altijd voor drie steunpunten per sneeuwblok: één aan de onderzijde, waar het moet grijpen op het blok uit de onderliggende rij, en twee aan de zijkant, waar het blok steunt tegen het vorige blok van dezelfde rij. Blokken daarom met de zaag bewerken in een ruitvorm.
Maak je niet druk over grote kieren.
Zodra de muur te hoog wordt om er overheen te stappen, zaag je een deuropening.
Wanneer de blokken als een kraag rond je nek komen te staan, wordt het tijd voor het dak. Zaag een groot blok uit het aangestampte sneeuwveld en steek dit, in de iglo staand, gekanteld door het dakgat naar binnen. Laat het vervolgens zakken in de opening en zaag op maat waar nodig.
Kieren van buiten opvullen met losse sneeuw.
Deuropening verfraaien met toegangshal en scharnierdeur.
Kaarsjes aansteken en wachten op vallende sterren.
Mat en slaapzak uitrollen, knorren maar.

Wat iedereen wil weten
Hoe koud het buiten ook is en hoe hard het ook waait, in een iglo is het altijd windstil en rond de nul graden.
Door de warmte van kaarsen, de brander en je adem kunnen er druppels langs de ronde dakboog omlaag glijden, die de wand mooi glad polijsten. Dit levert -mits de iglo goed gebouwd is- geen instortingsgevaar op. Dat ontstaat wel als 's nachts de dooi inzet. De iglo blijft altijd spleten houden, zodat er continu verse lucht circuleert. Er bestaat dus geen gevaar voor koolmonoxidevergiftiging als je de brander aansteekt.